نوع مقاله : مقاله پژوهشی
تازه های تحقیق
احترام و ارادات به حرم مطهر رضوی در دورههای گوناگون تاریخی بعد از شهادت امام رضا7 صورت میگرفته است. در دوره حکومتهای سامانی و غزنوی، علاوه بر احترام و ارادت قلبی، اقداماتی در جهت بازسازی و اضافه نمودن بناهایی به حرم مطهر رضوی صورت پذیرفت که این کار زمینهای برای حکومت سنیمذهب سلجوقیان بود تا این احترام و ارادت به این مکان مقدس نیز ادامه یابد.
نکته جالب توجه اینکه، سلاطین بزرگ سلجوقی (آلبارسلان و ملکشاه) از حرم مطهر رضوی زیارت کردند و به امام رضا7 احترام و ارادت قلبی داشتند. بعد از آنکه سنجر به حکومت رسید، افرادی شیعی همچون ابوطاهر قمی، وزیر سلطان سنجر، و فرامرز بن علی از خاندان کاکویه دست به بازسازی و مرمت حرم مطهر رضوی زدند. این موضوع نشان میدهد که رفتار تساهلآمیز سلطانسنجر فضایی برای اقدامات شیعیان در ارتباط با حرم مطهر رضوی فراهم ساخت. فضایی که در دوران حکومت سنجر ایجاد شده بود، موجب گردید توجه به حرم رضوی به درون خاندان سلجوقی کشیده شود.
از آن جالبتر اینکه زنان خاندان سلجوقی در رأس این کار قرار داشتند. در همان دوران حکومت سلطان سنجر، نوه دختری وی، جوهرنسب، تعدادی جزوه قرآنی به خط خود نوشت و وقف حرم مطهر رضوی نمود. جوهرنسب پیشتاز توجه هر چه بیشتر زنان خاندان سلجوقی به حرم مطهر رضوی بود. تَرکانزُمردمَلِک و اُلُغتَرکان دو خواهری بودند که اقدامات منحصر به فرد و ماندگاری در حرم مطهر رضوی انجام دادند. کاشیهای ازاره حرم رضوی که در نوع خود زیبا و منحصر به فرد است، به دستور ترکان زمرد ملک انجام شده است. علاوه بر آن، این دو خواهر جزواتی قرآنی به خط خود بر حرم مطهر رضوی وقف کردند. احترام و ارادتی که در زمان سلطانسنجر به حرم مطهر رضوی پیریزی شد، منجر به گسترش تشیع محبتی و عاطفی در میان خاندان سنیمذهب سلجوقی گردید.
موضوعات