Shi'ite Studies

Shi'ite Studies

Investigating the Timespan of Political Dissimulation (Taqiyya) In the Quranic Verses and Traditions with An Emphasis on Imam Khomeini’s View

Document Type : Original Article

Authors
1 Shahid Mohammad Montazeri Technical University, Mashhad, Iran
2 Assistant Professor of Razavi University of Islamic Sciences - Department of Jurisprudence and Principles
Abstract
In the way of life of religious authorities, ‘political dissimulation’, i.e. concealing secrets and leniency towards other Islamic denominations along with protecting one’s life and properties from murder and plunder, is an essential affair. Complete implementation of divine laws; expressing truth and defending it on the one hand, and protecting one’s life, properties and religion on the other hand make it necessary to have an inquiry on the timespan of the possibility of political dissimulation. With an inquiry on political dissimulation, we conclude that according to the evidence of the Quran, tradition and reason, the political dissimulation is not specified to the time of the presence of sacred personages of the Infallibles; rather, it is running in the Occultation Period as well. The present study is based on library research and is an analytical-descriptive one based on which we infer, with evidence from reason and tradition, the timespan of political dissimulation in all times, even in the Occultation Period. The existing evidence in the Quranic verses (such as “the relations with disbelievers through dissimulation for rejecting their harms is permitted in any time” and “A believer who is forced may be turned into an disbeliever due to dissimulation”) and the evidence found in traditions (such as “the timespan of dissimulation is up to Imam Mahdi’s uprising” and “Anyone who gives up dissimulation before the uprising of Imam Mahdi does not belong to us”) denote the timespan of political dissimulation in the Occultation Period. This is evident also in Imam Khomeini’s opinions.
Keywords

Subjects


قرآن کریم، ترجمه حسین انصاریان.
سیدرضی، محمد بن حسین، (1386)، نهج‌البلاغه، ترجمه محمد دشتی، چ سوم، مشهد، نور مبین.
1)        ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید بن هبة اللذه (بی‌تا)، شرح نهج‌البلاغه، تحقیق محمد ابوالفضل، قم، مکتبة آیة الله العظمی المرعشی النجفی.
2)        صدوق، محمد بن علی بن بابویه، (1429ق)، من لایحضره الفقیه، چ پنجم، قم، جامعه مدرّسین حوزة علمیه.
3)        ابن بابویه، ابی جعفر محمد بن على (‌1361)، معانی الاخبار، قم، اسلام.
4)        ابن بابویه، ابی جعفر محمد بن على (‌1362)، ‌‌الخصال‌، قم، مؤسسه نشر اسلامی.
5)        ابن عطیة اندلسی، ابومحمد (‌1413ق)، ‏المحرّر الوجیز فی تفسیر الکتاب العزیز، لبنان، دارالکتب العلمیه.
6)        ابن فارس، احمد بن فارس (1404ق)، معجم مقاییس اللغه، تحقیق محمد هارون، قم، مکتب الإعلام الإسلامی.
7)        آلوسی، محمود بن عبدالله (1415ق)، روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم لسبع المثانی، بیروت، دارالکتب العلمیه.
8)        تربتی نژاد، حسن (‌1382)، اسلام و خشنونت، قم، مؤسسه انتشارات حرم.
9)        تربتی نژاد، حسن (1395)، تقیه در اندیشه سیاسی شیعه، قم، دانشگاه مفید.
10)   جوهری، اسماعیل‌بن‌حماد (۱۴۰۷ق)، الصحاح، تدوین عبدالغفور العطاری، بیروت، دارالعلم للملایین.
11)   حرّ عاملی، محمد بن حسن (1387)، وسائل الشّیعه إلی تحصیل مسائل الشریعه، قم، منشورات ذوی‌القربی.
12)   ابن شعبه حرّانی، حسن بن على (1363)، تحف‌ العقول عن آل الرسول صلى الله علیهم، تعلیق على اکبر غفاری، ط الثانیه، قم، مؤسسة النشر الاسلامی.
13)   حویزی، عبدعلی بن جمعه (‌1415)، نورالثقلین، تصحیح هاشم رسولی، چ چهارم، قم، مؤسسه مطبوعاتی اسماعیلیان.
14)   حسینی خامنه‌ای، سیدعلی (1418)، المهادنه، قم، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهل‌بیت (علیهم‌السلام).
15)   موسوی خمینی، سیدروح‌الله (‌1374‏)، المکاسب المحرّمه، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
16)    خمینی، سیدروح‌الله (‌1378ش)، کشف ‌الاسرار، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره). 
17)   خمینی، سیدروح‌الله (1378)، الرسائل العشره، تهران، عروج. 
18)   خمینی، سیدروح‌الله (1385ش)، صحیفه نور، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
19)   راغب اصفهانی، حسین بن محمد (1383)، مفردات الفاظ القرآن، تحقیق صفوان عدنان داودی، قم، طلیعه نور.
20)   زمخشری، محمود بن عمر (1407ق / 1366ش)، الکشاف، بیروت، دارالکتاب العربی. 
21)   شرتونی، الخوری اللبنانی (1374)، اقرب الموارد فی فصح العربیه و الشوارد، ط. السابعه، قم، دارالحدیث.
22)   شیرازی، محمدتقی (1370)، حاشیة المکاسب، مرتضی انصاری، تحشیه محمدتقی ‌شیرازی‌، قم، الشریف الرضی.
23)   طباطبائی، سیدمحمدحسین (بی‌تا)، المیزان فی تفسیر القرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه.
24)   طبرسی، فضل بن حسن (‌۱۳۷۲ )، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، تهران، ناصر خسرو.
25)   طوسی، ابوجعفر محمد بن الحسن (‌۱۴۱۳ق)، التبیان، بیروت، داراحیاء التراث العربی.
26)   عباس، حسن (‌۱۳۸3)، النحو الوافی، ط. السابعه، تهران، ناصرخسرو.
27)   عنایت، حمید (1377)، بنیاد فلسفه سیاسی در غرب، تهران، زمستان.
28)   قرطبی، محمد بن احمد (1364)، تفسیر القرطبی، تهران، ناصر خسرو.
29)   قمی مشهدی، محمدرضا (‌1381)، تفسیر کنز الدقائق و بحر الغرائب، قم، دارالغدیر.
30)   کلینی، محمد بن یعقوب (1369)، الکافی، چ چهارم، تهران، دارالکتب الإسلامیه.
31)   مجلسی، محمدباقر (‌1386)، بحارالانوار، ط. الثانیه، تهران، المکتبة الاسلامیه.
32)   واقدی، محمد بن عمر، (بی‌تا)، المغازی، تهران، دانش اسلامی. 
33)   محقق، محمدباقر (1397)، نمونه بینات در شأن نزول آیات از نظر شیخ طوسی و سایر مفسرین خاصه و عامه، تهران، اندیشه اسلامی.
34)   نجاح الطائی، عطا عبد محمد (1438)، تفسیر اهل‌بیت علیهم السلام، بیروت، دارالهدی لاحیاء التراث الاسلامی.
35)   نجفی، محمدحسن (‌1404)، جواهرالکلام فی شرح شرائع الاسلام، تصحیح و تحقیق و تعلیق رصا استادی، ط. السادسه، تهران، بی‌جا.
36)   نوری، میرزا حسین (۱۳۶6)، مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ط. الثانیه، قم، مؤسسة آل‌البیت لإحیاء التراث.
37)   هاشم موسوی (1384)، مفهوم التقیه فی الفکر الاسلامی، ط. الثانیه، بیروت، مؤسسه دائرة‌المعارف فقه اسلامی.