Shi'ite Studies

Shi'ite Studies

Investigating Ghalib Dehlavi’s Shii‘ Leanings And their Reflection in his Poems

Document Type : Original Article

Author
University of Qom
Abstract
Ghalib Dehlavi (1212-1285 AH) was a subtle Shiite poet of 13th century AH in Indian peninsula. He had a new look at the social and philosophical issues. Due to his status in Persian and Urdu poetry and his special style as well as his religious look and his interest in the Shiite Imams, especially Imam Ali, it is worth to investigate his ritual poems. Therefore, the present study seeks to answer the following questions: “What are the features of Ghalib Dehlavi’s thought and poetical style?” and “How have the issues of imamate and the Shiite Imams been reflected in his poems?” To explain the status of the Shiite poetry in the Indian peninsula and Ghalib Dehlavi’s poems, this study was conducted in a descriptive-analytical method and the following results were obtained: Ghalib Dehlavi was a stylistic poet who covered a new path with his innovations in words and meanings. He is considered as the pioneer of the new style and the founder of new Urdu literature. He was the first one who entered philosophical doctrines in Urdu poetry. In his odes, he admired the Prophet (PBUH) and his Ahl al-Bayt, especially Imam Ali, Hussein bin Ali, and Imam Mahdi. In this way, he showed his respect for them. He also composed some poems regarding the events of Karbala and the martyrs there, like Hazrat Abal-Fazl, Ali Akbar, Ali Asghar, and Qasim bin Hassan. He had a broad mind in religious beliefs and respected all religions.
Keywords

Subjects


قرآن کریم. 
1.    اکرم شاه‌، سید محمد (1376)‌، «غالب در افکار اقبال»‌، در: دانش‌، ش ۵۱‌، زمستان. 
2.    چوهدری، محمد شریف (1360)، «مختصات وسبک شعر فارسی اسدالله غالب»، در: مجله مصور پاکستان، تیرماه، ۱۳۶۰. 
3.    حالی، الطاف حسین (2001)‌، یادگار غالب‌، کشمیر، نشر ارسلان بکس‌ - آزاد کشمیر. 
4.    حائری، محمد حسن (1371)‌، میخانه آرزو (شرح احوال بررسی آثار، و گزیده اشعار غالب دهلوی)، تهران، پایاکرج. 
5.    حائری، محمد حسن (1381)، سومنات خیال (قصیده های فارسی غالب دهلوی)‌، تهران، امیر کبیر. 
6.    حائری، محمد حسن (1386)‌، دیوان غالب دهلوی (مشتمل بر غزلیات و رباعیات فارسی)، تهران، میراث مکتوب. 
7.    حبیبی افغانی، عبدالحی (1348)‌، «خصایص و ارزش‌های شعر فارسی غالب دهلوی»، در: نشریه زبان و ادبیات یغما‌، ش۲۵۲‌، ص ۳۰۸-۳۱۴. 
8.    حسین، محمد عابد (1383)‌، «غالب در شعر و ادب فارسی»، قند پارسی‌، ش ۸۲‌، زمستان 1383‌، ص‌۴۷. 
9.    خوارزمی، موفق بن احمد (1367)، مقتل الحسین‌، قم، مکتبة المفید. 
10.  رضوی، سید سبط حسن (1353)، فارسی‌گویان پاکستان، اسلام‌آباد پاکستان، مرکز تحفیفات فارسی ایران و پاکستان. 
11.  سید حسن عباس (1374)‌، «غالب‌شناسی در ایران»‌، در: قند پارسی‌، ش 9‌، زمستان. 
12.  شبلی نعمانی، محمد (1368)، شعر العجم‌، ترجمه سید تقی فخر داعی گیلانی‌، چ سوم‌، تهران، دنیای کتاب. 
13.  شفیعی کدکنی، محمد رضا (1347)، «صدمین سال در گذشت غالب دهلوی»، در: سخن، ش۱۸، ص۱۱۷۳. 
14.  شمیسا، سیروس (1386)، سبک‌شناسی شعر، چ سوم‌، تهران، فردوس. 
15.  صدوق، محمد بن علی ابن بابویه‌، (۱۳62)‌، الخصال‌، تحقیق و تصحیح علی اکبر غفاری، قم، جامعه مدرسین. 
16.  صفا، ذبیح الله (1363)، تاریخ ادبیات ایران‌، تهران، فردوسی. 
17.  طبری، محمد بن جریر (1362)‌، تاریخ الرسل و الملوک‌، ترجمه ابوالقاسم پاینده‌، چ دوم‌، تهران‌، اساطیر. 
18.  غالب دهلوی‌، اسدالله (1376)‌، دیوان غالب دهلوی‌، به اهتمام محسن کیانی‌، تهران، روزنه. 
19.  غالب دهلوی، میرزا اسدالله (1377)‌، دیوان، مشتمل بر غزلیات و رباعیات فارسی‌، مصحح محمد حسن حائری، تهران، میراث مکتوب. 
20.  غالب‌، اسدالله خان (1966)‌، کلیات غالب‌، تصحیح سید مرتضی حسین فاضل لکهنوی‌، لاهور، نشر مجلس ترقی ادب اردو. 
21.  غلام رسول (1969)، قصاید و مثنویات فارسی میرزا اسدالله خان غالب، لاهور، مطبوعات مجلس یادگار غالب، پنجاب، نیورستی. 
22.  فرجاد، محمد علی (1977م)، احوال وآثار میرزا اسدالله خان غالب، اسلام‌آباد پاکستان، مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان. 
23.  قندوزی، سلیمان بن ابراهیم (1395)، ینابیع المودة لذوی القربی، ترجمه محمد تقدمی صابری، تهران، بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس. 
24.  کیانی، محسن (1376)، دیوان غالب دهلوی، تهران، روزنه.
25.  مجلسی، محمد باقر (1413)، بحارالانوار، بیروت، دار احیاءالتراث العربی. 
26.  ملک‌، محمد سلیم (1376)‌، «غالب بزرگترین شاعر فارسی گوی شبه قاره‌«، در: دانش‌، ش۵۱. 
27.  موذنی، علی و فضلی درزی، بهاره (1393)، «شگردهای مناقب سرایی در اشعارآیینی فارسی غالب»، فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثرفارسی، ش25، پاییز، ص177-197.
28.  نقوی، روح الله (1388)، «شرح احوال‌، آثار و افکارمیرزا اسد الله خان غالب دهلوی»، پایان‌نامه‌، راهنما: محمد جاوید صباغیان، مشاور: محمد سلیم اختر، مشهد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی. 
29.  نقوی، شهریار (1348)، «غالب نام آور»، در: هلال، ش۱۷‌، ، ص۳-۱۰. 
30.  نیکوبخت، ناصر (1378)‌، «غالب دهلوی و علوم متداول در شعر»‌، نامه پارسی‌، ش15‌، ص۲۰۰. 
31.  هاشمی، محموده (1348)‌، «غالب به عنوان شاعر پارسی گوی»، در: هلال، ج‌۱۶‌، ش۲‌، ص۲۲ تا ۲۵.