٭ قرآن کریم.
1. آدام، میشل زان و رواز، فرانسواز (1385)، تحلیل انوع داستان. ترجمه حسین آذین و کتایون شهپرزاد، چ دوم، تهران، قطره.
2. امینی، شیخ هادی (1413)، معجم رجال الفکر والأدب فی النجف، بیروت، مطبعة الاداب.
3. احمدی، بابک (1370)، ساختار و تأویل متن، تهران، مرکز.
4. ادوای، مظهر و وکیلی، هادی (1395)، «بازتاب واقعة عاشورا در ادبیات هورامی»، شیعهشناسی، دوره 14، ش54. ص141-172.
5. اسکولز، رابرت (1389)، درآمدی بر ساختارگرایی در ادبیات، ترجمة فرزانه طاهری، چ چهارم، تهران، آگاه.
6. انصاری، نرگس و سلیمی، زهرا (1400)، «مقتلنگاری عربی و فارسی از واقعیت تا خیال (مورد پژوهشی: مقتل اللهوف و روضةالشهداء)»، کاوشنامة ادبیات تطبیقی، دورة 11، ش 42، ص1-42.
7. بارت، رولان (1387)، درآمدی بر تحلیل ساختاری روایتها، ترجمه محمد راغب، تهران، فرهنگ صبا.
8. برتنس، هانس (1384)، مبانی نظریة ادبی، ترجمه محمدرضا ابوالقاسمی، تهران، ماهی.
9. تولان، مایکل جی (1383)، درآمدی نقادانه - زبانشناختی بر روایت، ترجمه ابوالفضل حری، تهران، بنیاد سینمایی فارابی.
10. جلیلی کرمانشاهی، شیخ عبدالرحیم و جلیلی کرمانشاهی، محمد هادی (بیتا)، سرالأسرار فی مصیبۀ أبی الأئمۀ الأطهار7، تصحیح، تحشیه و تعلیقه دکتر محمدابراهیم مالمیر و محمّدعلی مرادی کارخانه، کرمانشاه، مؤسسه شیفتگان کمال.
11. حیاتی، زهرا (1398)، «پیوندهای تاریخنگاری و روایتپردازی ادبی در مقتل»، نقد ادبی، ش 48، ص33-79.
12. دهخدا، علی اکبر (1377)، لغتنامه، چ دوم، ج14، تهران، مؤسسه لغتنامه دهخدا.
13. راوندی، قطبالدین (1409)، الخرائج والجرائح، بإشراف السید محمد باقر الموحد الأبطحی، قم، مؤسسة الإمام المهدی7.
14. رنجبر، محسن (1386)، «سیری در مقتلنویسی و تاریخنگاری عاشورا از آغاز تا عصر حاضر»، تاریخ در آیینة پژوهش، ش 14. ص53-90.
15. ریمون کنان، شلومیت (1378)، روایت داستانی: بوطیقای معاصر، ترجمه ابوالفضل طاهری، تهران، نیلوفر.
16. سبحانی، جعفر(1422)، موسوعة طبقات الفقهاء. اللجنة العلمیة فی مؤسسة الإمام الصادق7, قم، مؤسسة الإمام الصادق7.
17.سلدن، رامان و همکاران (1385)، راهنمای نظریة ادبی معاصر، ترجمه عباس مخبر، چ سوم، تهران، طرح نو.
18. شعیری، حمیدرضا (1381)، مبانی معناشناسی نوین، تهران، سمت.
19. شعیری، حمیدرضا (1391)، نشانه - معناشناسی دیداری: نظریه و تحلیل گفتمان هنری، تهران، سخن.
20. شعیری، حمیدرضا (1398)، تجزیه و تحلیل نشانه - معناشناختی گفتمان، چ هفتم، تهران، سمت.
21. شیخ مفید (1414ق)، الإرشاد، ط. الثانیة، بیروت، دار المفید للطباعة والنشر والتوزیع.
22. صاحبی، محمد جواد (1373)، «مقتل و مقتلنگاری»، کیهان فرهنگی، دورة 10، ش 111، ص31-33.
21. صالحی حاجیآبادی، ابراهیم (1388)، «پژوهشی در هویت تاریخی مقتل ابیمخنف»، تاریخنگری و تاریخنگاری، ش82، ص51-74.
23. طهرانی، آغابزرگ، محمد محسن (1404)، نقباء البشر فی القرن الرابع عشر، ط. الثانیة، مشهد، دارالمرتضى.
24. عسکری، انسیه و رفعت، محسن (1399)، «بازخوانی و آسیبشناسی گونهها و سبکهای مقاتل امام حسین7»، تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی، دورة 11، ش 39، ص47-76.
25. فضلیت، محمود (1385)، معناشناسی و معانی در ادبیات، کرمانشاه، دانشگاه رازی.
26. فلودرنیک، مونیکا (1392)، «به سوی تعریف روایت و روایتگری»، در مجموعه مقالات روایتشناسی، تهران، لقاءالنور.
27. گرماس، آلژیرداس ژولین (1389)، نقصان معنا، ترجمه حمیدرضا شعیری، تهران، علم.
28. کیت، گرین و لبیهان، جیل (1383)، درسنامه و نظریه ادبی، ترجمة گروه مترجمان، تهران، روزنگار.
29. لاطف، یوسف (1388)، «بررسی مقایسهای مرثیة امام حسین7 در دیوان محتشم کاشانی و شریف رضی»، ادبیات تطبیقی، سال سوم، ش 11، ص187-212.
30. لچت، جان (1378)، پنجاه متفکر معاصر از ساختارگرایی تا پسامدرنیته، چ دوم، تهران، خجسته.
31. معین، بابک (1382)، «معناشناسی روایت»، پژوهشنامة علوم انسانی، سال دهم، ش 37، ص117-132.
32. مکاریک، ایرناریما (1390)، دانشنامة نظریههای ادبی معاصر، ترجمه مهران مهاجر و محمد نبوی، چ چهارم، تهران، آگاه.
33. والاس، مارتین (1386)، نظریههای روایت، ترجمة محمد شهبا، چ دوم، تهران، هرمس.
34. هرمن، دیوید و همکاران (1391)، دانشنامة روایتشناسی. ترجمه تعین اسیر غم، تهران، نشر علم.
35. Perron, Paul (1389), “Gremassian Semiotics”, New Literary History, Vo1. 20, PP. 523-538.
36. Propp, Veladmir (1928), Morfology of the tale, Leningrad, Trans 1968, The American Folklore Society and Indiana University.
37. Greimas, A. J. (1983), Stractral semantics: An Attempt at a Method, Trans by: Daniele Mc Dowell, Universiti of Nebradka USA.
38. Greimas, A. J. and Teammats (1983), “Figurative Semiotics and the Semiotics of the Plastic Arts”, New Literary History, Vo1. 20, PP. 627-649.
