PhD student in political science majoring in political thought
Abstract
In twentieth century, we see ‘considering justice as fairness’ as a moral theory with foundations of contractualism. In this regard, we have identified the theory of justice as fairness through the method of discourse analysis from Khwaja Nasir’s thoughts. In his view, the universe and the social life have formed on the basis of divine justice (i.e. divine laws in the system of genesis and legislation), and its lasting is due to affection. However, when innate affection is lacking, the need to constructing justice as fairness for doing people’s interactions by Imam becomes necessary so that the foundationalist (religious) morality may be created. Khwaja Nasir’s discourse of justice as fairness has been articulated as the Shiite’s moral discourse. And the central denotation of the discourse, i.e. the ‘divine justice’, serves as the origin of the laws and contracts, which give meaning to ‘religious morality’ by attracting the floating denotations of ‘innate affection’ and ‘man-made artificial justice and morality’ (Imam or the prime head of Medina) from the sphere of discourse-likeness. It seeks to make the discourse of ‘justice as fairness’ hegemonic in his utopia.
کسرایی، محمدسالار و علی پوزش شیرازی، «نظریه گفتمان لاکلا و موفه: ابزاری کارآمد در فهم و تبیین پدیدههای سیاسی»، فصلنامه سیاست، مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دوره 39، ش 3، پاییز، 1388.
لَندُلت، هرمان، خواجهنصیرالدینطوسی، اسماعیلیه، و فلسفه اشراق، ترجمه شهرام خداوردیان، کتاب استاد بشرگزینش حسین معصومیهمدانی و محمدجواد انواری، تهران: مرکز پژوهش میراث مکتوب، 1391.
مدرس رضوی، محمدتقی، احوال آثار (خواجهنصیرالدین)، تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران، 1354.
مدرسیزنجانی، محمد، سرگذشت و عقاید فلسفی خواجهنصیرالدین طوسی به انضمام بعضی از رسایل و مکاتبات وی، تهران: انتشارات دانشگاه تهران، 1335.
مطهری، مرتضی، عدل الهی، چاپ بیست و دوم، تهران: انتشارات صدرا، 1384.
منوچهری، عباسی و دیگران، رهیافت و روش در علوم سیاسی، چاپ پنجم، تهران: نشر سمت، 1392.
موحد، محمدعلی، در هوای حق و عدالت، چاپ دوم، تهران: نشر کارنامه، 1381.
محمدیمنفرد، بهروز، «انسجام اخلاقی و موازنه متأملانه گسترده»، تهران: دوفصلنامه پژوهشهای معرفتشناختی، ش13، بهار و تابستان، 1396.
ناظرزاده کرمانی، فرناز، اصول و مبادی فلسفه سیاسی فارابی، تهران: دانشگاه الزهرا "، 1376.
ــــــــــــــــ ، نظریه گفتمان، ترجمه امیرمحمد حاجییوسفی، [در کتاب روش و نظریه در علوم سیاسی، نوشته دیوید مارش و جری استوکر]، تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی، 1378.
یورگنسن، ماریان و لوئیز فیلیپس، نظریه و روش در تحلیل گفتمان، ترجمه هادی جلیلی، تهران: نشر نی، 1393.
طباطبایی، جواد، زوال اندیشه سیاسی در ایران، چاپ هشتم، تهران: انتشارات کویر، ویراست جدید، 1387.
ــــــــــــــــ ، درآمدی فلسفی بر تاریخ اندیشه سیاسی در ایران، چاپ دوم، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی، 1368.
ابوعلی، مسکویه رازی، تهذیبالاخلاق و تطهیرالاعراق، کتابخانه المکتبه الشامله (کتابخانه مدرسه فقاهت)، بی تا.
37. Laclau, E. and Mouffe. C, Hegemony and Socialist Strategy: Towards a Radical Democratic Politics, London: Verso, 1985.
38. Laclau, (Ed), the Making of Political Identities, (Londno: Verso), 1994.
