Shi'ite Studies

Shi'ite Studies

The Shica Imams’ Approach Towards Political and Social Authority; Instrumental or not Instrumental?

Document Type : Original Article

Author
PhD student in Islamic history, Al-Zahra University
Abstract
The Saqifa incident after the Prophet’s departure was a starting point in the formation of new arrangements of political power in the traditional context of the religious society in that era. In that political struggle (i.e. Saqifa), Ali bin Abi Talib was ignored and, afterwards, other Imams were not much directly present, if at all, in the political and governmental sphere, except for the presence of Imam Ali and Imam Hassan as caliphs and Imam Reza’s presence as vicegerent or crown prince. The swing of Imams’ entering the sphere of political power and their withdrawal had numerous reasons, among them one can refer to the violent governance and behavior of the ruling power, Imams’ approach to the political power and the government as well as explaining it in its subject matter and its creed. Meanwhile, the sphere of social power was open to them and spread before them. The social power was the best channel through which Imams could rightly explain the religious thought in theory and practice. The present study attempts to answer the question of “how was the Imams’ approach and performance in the two spheres of political and social power?” and investigates it assuming that the power was a subject matter and creed for Imams. In this regard, to explain the study better, we have used the political sociology and political sciences, including Parsons’ theory on political and social power to theoretically explore the issue.
 
Keywords

  1.  

    1. آشوری، دانش‌نامه سیاسی، تهران: مروارید، 1373.
    2. ابن‌اثیر، عزالدین، اسدالغابه، ج3 و 4، بیروت: دارالفکر،1989.
    3. ـــــــــــــــــــ ، الکامل، ج3، بیروت: دارصار، 1965.
    4. ابن‌اعثم کوفی، احمد، الفتوح، ج2 و 4، بیروت: دارالاضواء، 1991.
    5. ابن‌سعد، محمد، الطبقات الکبری، خامسه1، بیروت: مکتبه الصدیق، 1993.
    6. ابن‌قتیبه دینوری، ابومحمد عبدالله‌بن‌مسلم، الامامه و السیاسه، بیروت: دارالضواء، 1990.
    7. ابن‌هشام، عبدالملک، السیرةالنبویه، ج2، بیروت: دارالمعرفه، بی­تا.
    8. استوارت کلگ، چارچوب­های قدرت، ترجمه مصطفی یونسی، مقدمه محمدرضا تاجیک، تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی، 1379.
    9. اصفهانی، ابوالفرج، مقاتل الطالبیین، بیروت: دارالمعرفه، بی­تا.
    10. بخشایشی اردستانی، احمد، اصول علم سیاست، تهران: آوای نور، 1385.
    11. بلاذری، احمدبن‌یحیی، انساب الاشراف، ج1 و 3، بیروت: دارالفکر، 1996.
    12. دشتی، محمد، فرهنگ سخنان امام حسن7، ج5، قم: محدث، 1382.
    13. جعفریان، رسول، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، قم: انصاریان، 1380.
    14. سبط ابن‌جوزی، یوسف‌بن‌قزاوغلی، تذکرةالخواص، نجف: مکتبه الحیدریه، 1964م.
    15. سید رضی، ابوالحسن محمد‌بن‌حسن، نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتی، قم: سبط النبی،1386.
    16. شریف قرشی، باقر، تحلیلی از زندگانی امام سجاد، ترجمه محمدرضا عطایی، مشهد: آستان قدس رضوی، 1372.
    17. شریف قرشی، باقر، حیات الامام الحسن‌بن‌علی، ج2، قم: دارالکتاب العلمیه، 1393.
    18. شیخ مفید، محمدبن‌محمد‌بن‌نعمان، الارشاد فی معرفه حجج الله علی العباد، ج2، ترجمه سیدهاشم رسولی محلاتی، تهران: کتابفروشی علمیه اسلامیه، 1346.
    19. صدوق، ابی‌جعفر محمد‌بن‌علی، عیون اخبار الرضا، ج2، ترجمه محمدتقی اصفهانی، تهران: علمیه اسلامیه، 1364.
    20. طبرسی، احمدبن‌علی، الاحتجاج، ج2، تحقیق ابراهیم البهادری، تهران: دارالاسوه للطباعه و النشر، 1416ق.
    21. طبری، محمد‌بن‌جریر، تاریخ الرسل و الملوک، ج5، بیروت: دارالتراث، 1967 .
    22. عضدانلو، حمید، سیاست و بنیان فلسفی اندیشه سیاسی، تهران: نشر نی، 1389.
    23. فرهمندپور، فهیمه. «باور عمومی شیعیان به اصل امامت و نقش آن در توسعه اقتدار اجتماعی ائمه»، اندیشه نوین اسلامی، ش15، سال 1387.
    24. گیدنز، آنتونی، سیاست جامعه و نظریه اجتماعی، ترجمه منوچهر صبوری، تهران: نشر نی، 1378.
    25. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار الجامعه لدرر اخبار الائمه الاطهار، بیروت: مؤسسه الوفا، 1403ق.
    26. مسعودی، ابوالحسن علی، اثبات الوصیه لعلی‌بن‌ابی‌طالب، ترجمه محمدجواد نجفی، تهران: کتاب‌فروشی اسلامیه، 1343.
    27. ملک‌زاده، محمد، سیره سیاسی معصومان در عصر حاکمیت، تهران: کانون اندیشه جوان، 1385.
    28. نای، جوزف، قدرت نرم، ترجمه محسن روحانی، مهدی ذوالفقاری، تهران: دانشگاه امام صادق، 1387.
    29. یعقوبی، احمد‌بن‌یعقوب، تاریخ الیعقوبی، ج2، بیروت: دار صار، بی­تا.