Shi'ite Studies

Shi'ite Studies

Imam Ali's Silence after the Prophet's Departure From the Viewpoint of Hakim Termezi and Sayyid Heydar Amoli

Document Type : Original Article

Authors
1 PhD student in Islamic Education, Ferdowsi University of Mashhad, Iran
2 Faculty member of the Department of Islamic Studies, Faculty of Theology and Islamic Studies, Ferdowsi University of Mashhad
3 Assistant Professor, Department of Islamic Studies, Faculty of Theology and Islamic Studies, Ferdowsi University Of Mashhad, Iran
Abstract
Imamate and successorship to the Prophet has been the subject of theological disputes among the Shiites and Sunnites since long ago. Meanwhile, Imam Ali's silence in facing with Abu Bakr and his avoiding armed uprising are among reasons adduced to by the Sunnites in their arguments. In the third century AH, Hakim Termezi used the same reasoning to write a rejection to the Shiite view. He considered Imam Ali's silence as a sign for his consent and regarded his avoiding uprising – while enjoying power and bravery – as a sign for his legitimizing Abu Bakr's caliphate. After him, Sayyid Heydar Amoli, in the eight century, criticized Hakim Termezi's reasoning in a treatise. He used a theological approach to semantically investigate bravery and power and proved that Imam Ali' silence was not out of his consent. In the present article, the author reviews and investigates Hakim Termezi's claim and explains Sayyid Haydar's answer regarding the semantic study of bravery, valor, cowardice, power and inability. He reviews Hakim Termezi's argument in his treatise entitled al-Radd Ala-l-Rafiza, clarifying that Imam Ali's silence was not inconsistent with the principle of bravery and power.
Keywords

1.                  ابن عربی، محمدبن‌علی (1381)، الفتوحات المکیة فی معرفة أسرار المالکیة والملکیه، تحقیق محمد خواجوی، تهران، مولی.
2.                  اترک، حسین (1392)، «نوآوری‌های محسن فانی کشمیری در نظریه اعتدال»، فصلنامه معرفت اخلاقی، سال چهارم، ش دوم، ش مسلسل ۱۴.
3.                  ــــــــــــــــ (1395)، نظریه اعتدال در اخلاق اسلامی، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
4.                  استادی، رضا (1382)، «کتاب‌شناسی سید حیدر آملی;»، مجله آیینه پژوهش، ش 83.
5.                  اشعری، علی بن اسماعیل (1362)، مقالات الاسلامیین و اختلاف المصلین، ترجمه محسن مؤیدی، تهران، امیرکبیر.
6.                  آملی، سید حیدر (1392)، جامع الاسرار و منبع الانوار، ترجمه سید یوسف ابراهیمیان آملی، قم، قائم آل محمد.
7.                  ــــــــــــــــ (1393ش)، «رساله رفع المنازعة والخلاف لتخلیص بعض الناس عن الانحراف»، در جشن‌نامه آیت‌الله رضا استادی، تصحیح محمد برکت، به کوشش رسول جعفریان، قم، نشر مورخ.
8.                  برکة، عبدالفتاح عبدالله (1971)، الحکیم الترمذی و نظریته فی الولایة، قاهره، مجمع البحوث الاسلامیة.
9.                  ترمذی، محمد بن عیسی (1419ق)، الجامع الصحیح و هو سنن الترمذی، مصر - قاهره، دار الحدیث.
10.             تفتازانی، سعدالدین (1409ق)، شرح المقاصد، تحقیق و تعلیق عبدالرحمن عمیره، قم، الشریف الرضی.
11.             جدیدی نژاد، محمدرضا (1382)، معجم مصطلحات الرجال و الدرایة، اشراف محمدکاظم رحمان ستایش، قم، دارالحدیث.
12.             جعفریان، رسول (1393)، جشن‌نامه آیت‌الله رضا استادی، قم، نشر مورخ.
13.             جیوشی، محمدابراهیم (1400ق)، «الحکیم الترمذی و قضایا علم الکلام»، مجله منبر الاسلام، السنة الثامنة والثلاثون، العدد ۲.
14.             حکیم ترمذی، محمد بن علی (1965م)، ختم الاولیاء، تحقیق اسماعیل یحیی عثمان بیروت، مطبعة الکاثولیکیة.
15.             ــــــــــــــــ ، محمد بن علی (بی‌تا)، رسالة الرد علی الرافضة، نسخه خطی به شماره ثبت 770، برگ 83 ب تا 87 أ، استانبول، کتابخانه ولی‌الدین.
16.             خواجوی، محمد (1389)، ریشه‌های هویتی تشیع و عرفان، تهران، گام نو.
17.             دارمی، عبدالله بن عبدالرحمن (1421ق)، مسند الدارمی (سنن الدارمی)، عربستان - ریاض، دار المغنی.
18.             راتکه، برند (1379)، دو اثر از حکیم ترمذی: مفهوم ولایت در دوران آغازین عرفان اسلامی، ترجمه مجدالدین کیوانی، تهران، نشر مرکز.
19.             ــــــــــــــــ (1382)، دانشنامه جهان اسلام، زیر نظر غلامعلی حداد عادل، تهران، بنیاد دائرة‌المعارف اسلامی.
20.             زهری، خالد (1434ق)، حکیم خراسان وأنیس الزمان محاولة لصوغ سیرة بیبلوغرافیة للحکیم الترمذی، الرباط، مرکز الدراسات والأبحاث وإحیاء التراث - رابطة المحمدیة للعلماء.
21.             سید موسوی، سید حسین (1379)، «رفتار سیاسی علی7 در مقابل خلافت»، مجموعه مقالات همایش سیره اجتماعی و حکومتی امام علی7، مشهد، دانشگاه فردوسی مشهد - انتشارات امام محمدباقر7.
22.             سیدرضی (1379)، نهج‌البلاغه، ترجمه محمد دشتی، قم، مشهور.
23.             شهرستانی، محمد بن عبدالکریم (1364ش)، الملل والنحل، تحقیق محمد بدران، قم، الشریف الرضی.
24.             طوسی، نصیرالدین محمد بن محمد (1399ق)، کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، حاشیه‌نویسی ابراهیم موسوی زنجانی، بیروت، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.
25.             طهرانی، آقابزرگ (1403ق)، الذریعة إلی تصانیف الشیعة، بی‌جا، دار الأضواء.
26.             قائدان، اصغر و معتمد لنگرودی، فاطمه (1397ش)، «مصداق وصی در متون و روایات اهل سنت با تأکید بر سخنان پیامبر و صحابه»، دو فصلنامه سیره پژوهی اهل‌بیت، سال چهارم، ش ششم.
27.             کریمی زنجانی، محمد (1385ش)، عرفان شیعی به روایت سید حیدر آملی، تهران، اطلاعات.
28.             مجتبایی، فتح‌الله (1367ش)، دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی، تهران، بنیاد دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی.