Shi'ite Studies

Shi'ite Studies

The mechanism of securing peace from the perspective of the Qur'an

Document Type : Original Article

Author
Mofid University
Abstract
Creating a safe society and securing the sustainable peace are among the basic needs and the primary rights of human beings throughout history. The important philosophical, social and religious schools have offered various strategies for achieving a sustainable peace, but the role of religion is prominent in this regard with the formation of fundamentalist movements and Islamic radical trends in the Islamic world. The present study, unlike quarrelsome and violent interpretations of Islam, has offered a rival hypothesis and claims that there are, in addition to principality of peace in the Quran, doctrines in it, based on which and based on the lived experience of the mankind and the praxis of the wise people, one can offer the strategy for securing the sustainable peace. For delineating this issue, we also used the Johan Galtung's theory of "Peace and Structural Violence". He presented the theory of structural and non-structural violence and maintained that poverty, hunger, and discrimination infiltrate into the political-social structures and cause the destruction of peace and security in the society. Besides, the direct violence, including riot, transgression and war also lead to collapse of peace and insecurity in the society and the world. In the present study, four important elements, including faith (political monotheism), government, justice, and public education and promotion of peace have faced with the structures of direct and indirect violence and, by neutralizing those structures, have turned them into sustainable peace, preparing the ground for empowerment, self-actualization and human development. This study has used the methodology of political interpretation of the Quran.
Keywords

Subjects


  1.  

    قرآن کریم

    1. اسلامی، روح‌الله و وحید بهرامی عین‌القاضی (پاییز 1393)، «پدیدارشناسی تکنیک‌های امام علی7 برای صلح: جستارهای سیاسی معاصر»، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، سال پنجم، ش3.
    2. افتخاری، اصغر‌ و حسین محمدی سیرت (بهار و تابستان 1392)، «‌صلح و سلم در قرآن کریم»، دوفصلنامة علمی و پژوهشی مطالعات قرآن و حدیث،‌ سال ششم، ش2.
    3. الهامی، داود (شهریور ماه 1367)، «صلح امام حسن7»، درس‌هایی از مکتب اسلام، سال 28، ش5.
    4. پوراحمدی، حسین و عبدالله مرادی (1397)، «مبانی اسلامی صلح پایدار در مقایسة تطبیقی با نظریات جریان اصلی روابط بین‌الملل»، نشریة پژوهش‌نامة حقوق بشری، ش12.
    5. حنفی، حسن (1398)، سنّت و نوسازی (ما و نسبت گذشته)، ترجمة حسام‌الدین خاکپور، تهران، نگاه معاصر.
    6. خان محمدی، کریم (1399)، قرآن و عقلانیت ارتباطی، تهران، نشر نی.
    7. خان‌محمدی، یوسف (بهار 1396)، «روش‌شناسی تفسیر سیاسی قرآن»، فصلنامه علمی و پژوهشی شیعه‌شناسی، سال پانزدهم، ش 57‌.
    8. دیهیمی، خشایار (1397)، دانشنامه جنگ و صلح، تهران، صدای معاصر.
    9. سباعی، مصطفی (1422)، نظام السّلم و الحرب فی الاسلام، ط. الثالثه، ریاض، دار الورّاق للنشر و التوزیع.
    10. سید قطب (1355)، زیربنای صلح جهانی، ترجمة سیدهادی خسروشاهی و زین‌العابدین قربانی، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
    11. شریف رضی، محمّد (1398)، نهج‌البلاغه، مترجم سید جعفر شهیدی، علمی و فرهنگی.
    12. صادقی تهرانی، محمّد (1387)، ترجمان وحی، قم، شکرانه.
    13. صالحی نجف‌آبادی، نعمت‌الله (1382)، ‌جهاد در اسلام، تهران، نشر نی.
    14. صدر، محمّدباقر (1369)، سنّت‌های اجتماعی و فلسفه تاریخ در مکتب قرآن، ترجمة حسین منوچهری‌، تهران، مرکز نشر فرهنگی رجاء‌.
    15. صفوی، سیدسلمان و همکاران (1396)، دانشنامة معاصر قرآن کریم، آکادمی مطالعات ایرانی لندن، تهران، سلمان - آزاده.
    16. طالقانی، سیدمحمود (1362)، پرتوی از وحی، تهران، شرکت سهامی انتشار.
    17. طباطبایی، محمّدحسین (1374)، تفسیر المیزان، ترجمة محمّدباقر موسوی، قم، جامعة مدرسین حوزة علمیة قم.
    18. طبرسی، فضل بن حسن (1412)، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، تصحیح سیدهاشم رسولی محلاتی، بیروت، داراحیاء التراث العربی‌.
    19. عبداله خانی، علی (1389)، نظریه‌های امنیت، تهران‌، مؤسسة فرهنگی مطالعات و تحقیقات بین‌المللی ابرار معاصر.
    20. فخاری، حسین و ناصر برخوردار (زمستان 1392)، بررسی استراتژی پیامبر9 در صلح حدیبیه بر اساس تحلیل سواتت؛ تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی، سال چهارم، ش 23.
    21. فضل الرحمان (1397)، اسلام و مدرنیته: تحوّل یک سنّت فکری، ترجمة زهرا ایران‌بان، تهران، کرگدن.
    22. فیالا، اندرو (1395)، دانشنامه فلسفه استنفورد، صلح‌گرایی، ترجمة مریم هاشمیان، تهران، ققنوس.
    23. کالینز، الن (1398)، مطالعات امنیت معاصر، ترجمة علیرضا ثمودی، تهران، پژوهشکدة مطالعات راهبردی.
    24. گریفیتس، مارتین (1388)، دانشنامة روابط بین‌الملل و سیاست جهان، ترجمة علیرضا طیّب، تهران، نشر نی.
    25. لک‌زایی، نجف‌ (1398)، امنیت متعالیه، قم‌، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
    26. لیمن، اولیور (1391)، دانشنامة قرآن کریم، ترجمة محمدحسین وقار، تهران، اطلاعات.
    27. وصفی‌، محمدرضا (1387)، نو معتزلیان‌، تهران، نگاه معاصر.
    28. محمّدی ری‌شهری، محمّد (1389)، گزیدة حکمت نامه‌های پیامبر اعظم9، تهران، دارالحدیث.
    29. مروّتی، سهراب و حسین رستمی (بهار 1392)، «بررسی تاریخی ماه‌های حرام در قرآن و حدیث»، فصلنامة تاریخ‌پژوهی، ش54.
    30. مصطفوی، حسن (1417)، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، طهران، مؤسسة الطباعة و النشر وزارة الثقافه و الارشاد الاسلامی.
    31. مکارم شیرازی، ناصر (1368)، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه.
    32. مک‌اولیف،‌ جین دمن (1392)، دائرة‌المعارف قرآن، ترجمة حسین خندق‌آبادی و دیگران، تهران، حکمت.
    33. موسوی‌نیا، سیدرضا و سیدجواد طاهایی (بهار 1397)، «رویکرد کلاسیک به نقد نظریة مدرن صلح: رهیافتی برای دولت‌های ایرانی»، فصلنامة دولت‌پژوهی، مجلة دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، سال چهارم، ش13.
    34. مولودی، فاطمه و دیگران (بهار 1396)، «فرایند شکل‌گیری نظام عمل صالح از منظر قرآن و روایات، آموزه‌های قرآنی»، مشهد، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، ش 23.
    35. Saeed, Abdullah, (2006), Interpreting the Quran Towards a contemporary approach, Melbourne, Routledge.