Shi'ite Studies

Shi'ite Studies

The Shiite Morality and Mysticism and Integrating them in Khwaja Nasiruddin’s View

Document Type : Original Article

Author
Shahid Rajaee Teacher Training University
Abstract
Khwaja Nasiruddin Tusi, one of the greatest theoreticians of the Shiite morality, has established three strong bases for morality, which show the fundamentals of Islamic ethics. Following Aristotle and Ibn Meskawayh in using reason and argument, Khwaja Nasir, in his book entitled Akhlaq-e Naseri, has established the philosophical basis of his theory. In his book entitled Akhlaq-e Muhtashami, he has established the legal basis of his theory by citing the Quranic verses and traditions. And in Awsaf al-Ashraf, he has established the mystical basis of his theory, reaching at a theory based on ethics integrated with mysticism, showing the perfect levels of ethics. This theorizing shows that one of the aspects of Khwaja Nasir’s personality is the mystical aspect, and he has considered the perfect level of morality to be mysticism, regarding the Shiite mystical ethics to be the most perfect manifestation of Islamic ethics, which makes use of soul purification and the Quranic teachings as well as the Imams’ teachings as a way to acquire the divine morality.
Keywords

  1. ابن فوطی، عبدالرزاق، مجمع الآداب فی معجم الالقاب، تحقیق محمّدکاظم، ‌تهران، وزارة الثقافة الاسلامی، 1416.
  2. جوادی آملی، عبدالله، شرح تمهید القواعد ابن ترکه، ‌چ دوم، ‌تهران، الزهراء، 1376.
  3. ــــــــــــــ ، مراحل اخلاق در قرآن، چ هفتم، قم، اسراء، 1378.
  4. داغستانی، علیقلی، ریاض الشعراء، نسخة خطی کتاب‌خانة‌ ملّی ‌تهران، ش‌2726، ثبت1368.
  5. دامادی، سیدمحمّد، شرح بر مقامات اربعین یا مبانی سیر و سلوک عرفانی، چ دوم، تهران، دانشگاه تهران، 1375.
  6. رازی، امین‌محمّد، تذکرة هفت اقلیم، به کوشش‌جواد فاضل، تهران، محمودی، 1340.
  7. شریف، میان‌محمّد، تاریخ فلسفه‌ ‌در ‌اسلام، ترجمة نصرالله پورجوادی، ‌تهران، مرکز نشر دانشگاهی، 1362.
  8. صدوق، محمد بن علی، الخصال، چ دوم، قم، منشورات جامعه مدرسین، 1362ق.
  9. طباطبائی، سیدجواد، زوال اندیشه‌های سیاسی‌ در ایران، چ پنجم، تهران، کویر، ‌1383.
  10. طوسی، خواجه نصیرالدین، اخلاق محتشمی، تصحیح محمّد‌تقی دانش‌پژوه، چ دوم، تهران، دانشگاه تهران، 1361.
  11. ــــــــــــــ ، اخلاق ناصری، تصحیح مینوی و حیدری، چ دوم، تهران، خوارزمی، 1360.
  12. ــــــــــــــ ، اوصاف الاشراف، تصحیح مهدی شمس‌الدین، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1369.
  13. ــــــــــــــ ، کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، شرح علّامه حلّی، چ پنجم، قم، شکوری، 1409.
  14. فارابی، محمّد بن محمّد، تحصیل السعاده، حیدرآباد، دکن، 1940.
  15. کربن، هانری، تاریخ فلسفة اسلامی، ترجمة جواد طباطبائی، چ سوم، تهران، کویر، 1380.
  16. مجلسی، محمّدباقر، بحارالانوار، چ چهارم، بیروت، مؤسسة الوفاء، 1403.
  17. مدرّس رضوی، محمّدتقی، احوال و آثار خواجه نصیرالدین طوسی، چ دوم، تهران، اساطیر، 1383.
  18. مطهّری، مرتضی، کلیات علوم اسلامی (کلام، عرفان، حکمت عملی)، چ 28، قم، صدرا، 1382.
  19. مفید، محمّد بن محمّد، الاختصاص، تصحیح علی‌اکبر غفّاری، قم، مؤسسة نشر اسلامی، 1412.
  20. موسوی خمینی، روح‌الله، اربعین‌حدیث، چ 49، تهران، مؤسسة تنظیم و نشر آثار امام‌خمینی، 1388.
  21. ــــــــــــــ ، شرح چهل حدیث، چ چهل و نهم، تهران، مؤسسة تنظیم و نشر آثار امام خمینی، 1388.
  22. هجویری، ابوالحسن علی، کشف المحجوب، تصحیح محمود عابدی، چ دوم، تهران، سروش، 1383.
  23. یثربی، یحیی، فلسفة عرفان، چ سوم، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، 1366.