<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>موسسه شیعه شناسی</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه علمی شیعه شناسی</JournalTitle>
				<Issn>1735-4722</Issn>
				<Volume>14</Volume>
				<Issue>53</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>04</Month>
					<Day>20</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>بررسی اندیشه سیاسی شریف رضی درباره خلافت اسلامی</VernacularTitle>
			<FirstPage>7</FirstPage>
			<LastPage>34</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">25323</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>علی‌اصغر</FirstName>
					<LastName>شاهسون</LastName>
<Affiliation>دانشجوی دکتری تاریخ تمدن دانشگاه تهران</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>محمد</FirstName>
					<LastName>نصیری</LastName>
<Affiliation>استادیار دانشکده معارف و اندیشه اسلامی دانشگاه تهران</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2015</Year>
					<Month>04</Month>
					<Day>08</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">نگاه فقهای شیعه به مسأله مشروعیت حاکمان اسلامی، یکی از موضوعات مهم در فقه سیاسی شیعه‌ است. فقهای شیعه در باب مشروعیت، این حق را فقط برای ائمه معصوم بعد از پیامبر قائل هستند. لذا بعد از دوره حضور ائمه، یکی از مسائلی که همواره دغدغه فقهای شیعه قرار گرفته، نحوه تعامل یا تقابل آن‌ها با حاکمان مسلمان بوده است. بعد از دوره حضور ائمه، اولین برخورد فقهای میانه با این مسأله در دوره عباسی اتفاق افتاد. در این میان شریف رضی، یکی از علمایی بود که به‌طور گسترده، به تعامل و هم‌کاری نزدیک با عباسیان پرداخت و از طرف آن‌ها مناصب حکومتی دریافت نمود. این عملکرد، موجب شده پارادوکسی در حوزه نظر و عمل رخ نماید. اما اولاً واقعیت امر چنین نیست‌، بلکه عمل سید دارای پشتوانه نظری است و ثانیاً به نظر می‌رسد بتوان عملکرد وی را در تعامل گسترده با خلافت، به منظور زمینه‌سازی برای بازگرداندن حق علویان نیز تحلیل کرد. در پژوهش پیش رو، تلاش شده تا ضمن گزارش و تحلیل وضعیت این دوره و اهمیت فعالیت‌ها و مناصب سید، به برخی ابهامات پاسخ داده شود.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">شریف رضی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">اندیشه سیاسی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">خلافت اسلامی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">مشروعیت</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">خلافت عباسی</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://www.shiitestudies.com/article_25323_b8fd187b3f6b41d95bbc6c831075f367.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>موسسه شیعه شناسی</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه علمی شیعه شناسی</JournalTitle>
				<Issn>1735-4722</Issn>
				<Volume>14</Volume>
				<Issue>53</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>04</Month>
					<Day>20</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>تفسیر نمادهای دینی در مناسک شیعی (مطالعه موردی: نخل‌گردانی در ابیانه)</VernacularTitle>
			<FirstPage>35</FirstPage>
			<LastPage>66</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">25324</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>محمود</FirstName>
					<LastName>تقی‌زاده داوری</LastName>
<Affiliation>دانشیار دانشگاه علامه طباطبایی</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>امید</FirstName>
					<LastName>بابایی</LastName>
<Affiliation>دستیار علمی گروه جامعه‌شناسی دانشگاه پیام نور</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2014</Year>
					<Month>09</Month>
					<Day>30</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">روش‌شناسی تفسیری با تمایزگذاری میان پدیده‌های انسانی و طبیعی، بر این اصل استوار است که موضوع جامعه‌شناسی دین، بعد ذهنی و معنایی صورت‌های تجلی‌یافته دین در تاریخ، جامعه و رفتار انسان‌هاست. این الگو، بر خلاف الگوی اثباتی که به منشأ دین و کارکردهای آن در سطح کلان جامعه توجه دارد، به بررسی ماهیت نمادها و اعتقادات دینی و نقش آن‌ها در معنابخشی به زندگی فردی و اجتماعی می‌پردازد. پژوهش حاضر با رویکرد تفسیری کلیفورد گیرتز، به مطالعه موردی نخل‌گردانی در روستای ابیانه پرداخته، ضمن بهره‌گیری از دو روش توصیف مختصر و فربه مناسک، به بازنمایی معانی آگاهانه و نمادهای پنهان نخل اشاره می‌کند. مهم‌ترین روش‌های جمع‌آوری اطلاعات در این مقاله، روش مشاهده مشارکتی، مصاحبه و روش کتابخانه‌ای است و نتیجه پژوهش، بیان می‌کند که نخل به مثابه تابوت امام حسین7 در بستر حیات اجتماعی و زندگانی مردم ابیانه، معنایی فراتر از آنچه در عالم واقع وجود دارد را با خود حمل می‌کند و نمادی از مفاهیم آزادگی، شفابخشی، رستاخیز و بازگشتی جاودانه به اصل واحد را به خود گرفته که در گذر زمان فرسوده نشده، بلکه عاملی برای حفظ تبار، بزرگداشت عناصر طبیعت و بازتولید تقدس اماکن مذهبی در پهنه باورها و مناسک شیعی بوده است.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">نمادهای دینی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">مناسک شیعی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">رویکرد تفسیری گیرتز</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">معناکاوی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">نخل</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">ابیانه</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://www.shiitestudies.com/article_25324_9dcc7f7c341f77a6d814e6f1e0fc6df3.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>موسسه شیعه شناسی</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه علمی شیعه شناسی</JournalTitle>
				<Issn>1735-4722</Issn>
				<Volume>14</Volume>
				<Issue>53</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>04</Month>
					<Day>20</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>به هنگامی یا نا به‌هنگامی قیام توابین</VernacularTitle>
			<FirstPage>67</FirstPage>
			<LastPage>85</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">25326</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>محمدمهدی</FirstName>
					<LastName>مرادی خلج</LastName>
<Affiliation>استادیار گروه تاریخ دانشگاه شیراز</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2014</Year>
					<Month>11</Month>
					<Day>17</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">نهضت توابین به رهبری سلیمان‌بن‌صرد خزاعی، در ربیع‌الاخر سال 64قمری آغاز گردید و در جمادی‌الاولی همان سال به شکست انجامید. حال، آیا زمان انتخاب قیام به درستی انتخاب شده بود. زمان‌های ممکن برای قیام شامل این موارد بوده است: چهل روز نخست پس از مرگ یزیدبن‌معاویه، سه ماه پس از مرگ یزید، قبل از پانزده رمضان سال 64، میانه 15 و 22 رمضان 64 قمری، قبل از شوال 64، قبل از سوم ذی‌قعده 64 و قبل از محرم 65قمری. مقاله درصدد بررسی مقایسه زمان انجام‌شده قیام و زمان‌های ممکن قبل از آن از نظر بهینه بودن شرایط است.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">توابین</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">سلیمان‌بن‌صرد خزاعی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">یزید‌بن‌معاویه</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">معاویه‌بن‌یزید</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">مختار ثقفی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">عبدالله‌بن‌یزید</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">عبیدالله‌بن‌زیاد</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://www.shiitestudies.com/article_25326_a6cff0397725a493ba4047565693f84a.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>موسسه شیعه شناسی</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه علمی شیعه شناسی</JournalTitle>
				<Issn>1735-4722</Issn>
				<Volume>14</Volume>
				<Issue>53</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>04</Month>
					<Day>20</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>مشروعیت و عدالت در اندیشه سیاسی شیعه: درآمدی بر مشروعیت عدالت‌بنیاد</VernacularTitle>
			<FirstPage>87</FirstPage>
			<LastPage>118</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">25327</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>سیدمحمدعلی</FirstName>
					<LastName>حسینی‌زاده</LastName>
<Affiliation>استادیار دانشگاه شهید بهشتی</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2015</Year>
					<Month>09</Month>
					<Day>07</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">مشروعیت چیست و آیا می‌توان برداشتی جامع و فراگیر از آن ارائه کرد؟ نظریه‌های رایج در پاسخ به مسأله مشروعیت اغلب آن را امری ساده و تک‌علتی دانسته، عموماً معطوف به شخص حاکم در نظر می‌گیرند؛ در حالی که برای توجیه مشروعیت هر حکومت، توجه به محتوای سیاست‌ها، رویه‌ها و جنبه‌های هنجاری حکم و اطاعت نیز ضروری است. این مقاله، ضمن توضیح نظریه‌های مشروعیت، می‌کوشد تا با استناد به متون دینی، برداشتی عدالت‌بنیاد از این مفهوم ارائه کند. اهمیت عدالت در قرآن و روایات و به‌خصوص در سنت شیعی، ما را به این برداشت رهنمون می‌شود. بر اساس یافته‌های این مقاله، عدالت می‌تواند به مثابه معیاری فراگیر از مشروعیت در نظر گرفته شود. مشروعیت مبتنی بر عدالت، توجه ما را از فرم به محتوا معطوف می‌کند و روزنی برای عبور از مشروعیت صوری و رویه‌ای و فردی به مشروعیت محتوایی می‌گشاید. هم‌چنین مشروط کردن مشروعیت به عدالت، جنبه‌های اخلاقی سیاست را برجسته ساخته، منطق حکم و اطاعت را تعالی می‌بخشد.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">مشروعیت</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">عدالت</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">اندیشه سیاسی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">شیعه</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://www.shiitestudies.com/article_25327_ebfebc42d8f8dd67da25a2dcab4ac8ff.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>موسسه شیعه شناسی</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه علمی شیعه شناسی</JournalTitle>
				<Issn>1735-4722</Issn>
				<Volume>14</Volume>
				<Issue>53</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>04</Month>
					<Day>20</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>مشروعیت هم‌کاری با حاکم ستم‌گر در فقه سیاسی شیعه</VernacularTitle>
			<FirstPage>119</FirstPage>
			<LastPage>142</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">25328</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>محمدعلی</FirstName>
					<LastName>میرعلی</LastName>
<Affiliation>دانشیار جامعة‌المصطفی‌العالمیه</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2015</Year>
					<Month>04</Month>
					<Day>09</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">بحث عدم جواز هم‌کاری با حاکم ستم‌گر، یکی از موضوعاتی است که ارتباط وثیق با بیداری اسلامی دارد. حاکم ستم‌گر در منابع فقهی شیعه، تعریف متمایز و خاص‌تری نسبت به فقه اهل‌سنت دارد. چنین حاکمی در روایات اسلامی ملامت شده و هم‌کاری با وی به هر شکل ممکن که به تقویت نظام سیاسی آن بینجامد، نامشروع و حرام است. نوشتار حاضر، دنبال بررسی مهم‌ترین ادله حرمت هم‌کاری با حاکم ستم‌گر و موارد جواز آن از منظر فقه سیاسی شیعه است تا گامی مثبت در جهت تبیین مبانی بیداری اسلامی برداشته شود.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">هم‌کاری</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">حاکم ستم‌گر</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">جهاد</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">فقه سیاسی</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://www.shiitestudies.com/article_25328_36f9c2ae6ec1d54417fa9c6ba46ba9bd.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>موسسه شیعه شناسی</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه علمی شیعه شناسی</JournalTitle>
				<Issn>1735-4722</Issn>
				<Volume>14</Volume>
				<Issue>53</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>04</Month>
					<Day>20</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>عمادالدین نسیمی و جایگاه او در شعر شیعی ترکی</VernacularTitle>
			<FirstPage>143</FirstPage>
			<LastPage>170</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">25329</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>علی</FirstName>
					<LastName>احمدزاده</LastName>
<Affiliation>دانشجوی دکتری دانشگاه تربیت مدرس</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>خلیل</FirstName>
					<LastName>پروینی</LastName>
<Affiliation>دانشیار دانشگاه تربیت مدرس</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2015</Year>
					<Month>01</Month>
					<Day>04</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">عمادالدین نسیمی، از شاعران متعهد شیعی، با عاطفه‌ای صادق و قلمی ساده و روان، اشعاری زیبا و دل‌انگیز در مدح و رثای پیامبر9 و اهل‌بیت: ایشان به زبان ترکی سروده است. دیوان ترکی این شاعر نام‌دار ایرانی، بیان‌گر بخشی از فرهنگ و ادبیات این مرز و بوم است که تاکنون از لحاظ علمی به آن توجه نشده و غبار فراموشی هم‌چنان بر صفحات آن سنگینی می‌کند. این پژوهش که اساس آن توصیف و تحلیل است، به تحلیل بن‌مایه‌های شیعی و نقد ادبی دیوان نسیمی می‌پردازد و بدین ترتیب، بخشی از ادبیات و فرهنگ شیعی کشور را معرفی می‌کند که در قالب زبان غیرملی تبلور یافته است. نسیمی در دیوان ترکی، خود را ولایی نامیده و از ولایت و حقانیت اهل‌بیت: سخن گفته و در بیان بزرگی و کرامت پیامبر9 و اهل‌بیت: و بیان مظلومیت آنها به ویژه امام حسین7، قلم‌فرسایی کرده است. وی شاعری صوفی است و هنگام سخن از اهل‌بیت:، بیش‌تر از آیات قرآنی و اصطلاحات عارفانه مانند «تجلی»، «وحدت وجود» و «کشف و شهود» استفاده می‌کند. شعر شیعی نسیمی، به دلیل نگرش واقع‌بینانه، بیش‌تر جنبه خطابی دارد و خیال شعری کم‌تر در آن به چشم می‌خورد. هم‌چنین شاعر تحت تأثیر آموزه‌های ادبیات عرفانی، در مدح اهل‌بیت: به تغزل نیز می‌پردازد. غزل او هر چند رنگ و بوی غزل انسانی و زمینی دارد، به دلیل آمیختگی با آیات قرآنی و اوصاف فرازمینی، غزل عرفانی و روحی محسوب می‌شود.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">ادبیات متعهد شیعی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">شعر ترکی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">نسیمی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">مضامین</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">نقد و تحلیل</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://www.shiitestudies.com/article_25329_6a639c52538fd7bb3e1186724afbe9b2.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>موسسه شیعه شناسی</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه علمی شیعه شناسی</JournalTitle>
				<Issn>1735-4722</Issn>
				<Volume>14</Volume>
				<Issue>53</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2016</Year>
					<Month>04</Month>
					<Day>20</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>بررسی ریشه‌های معنایی درخت طوبی در منابع شیعی</VernacularTitle>
			<FirstPage>171</FirstPage>
			<LastPage>190</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">25330</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>هادی</FirstName>
					<LastName>صفایی‌پور</LastName>
<Affiliation>دانشجوی دکتری معماری دانشگاه تربیت مدرس</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>غلامحسین</FirstName>
					<LastName>معماریان</LastName>
<Affiliation>استاد دانشگاه علم و صنعت</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>محمدرضا</FirstName>
					<LastName>بمانیان</LastName>
<Affiliation>استاد دانشگاه تربیت مدرس</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2014</Year>
					<Month>09</Month>
					<Day>04</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">در عصر صفوی با حاکمیت نظام مفهومی جدید، عناصر پیشین هنری و معماری، پذیرای معانی و شکل‌های تازه‌ای شدند. یکی از نمودهای این دگرگونی معنایی، تغییراتی است که در نمای شهری، شکل، سازه و آرایه‌های داخلی و خارجی گنبدهای شاخص صفوی ایجاد شد. هانری استیرلن، با اشاره به دو گنبد شاخص مسجد جامع عباسی و مدرسه سلطانی اصفهان، آنها را نمادی از درخت طوبی می‌داند که در خط آسمان باغ‌شهر صفوی به نمایش در آمده‌اند. مقاله حاضر، به‌منزله مقدمه‌ای برای معناشناسی گنبدهای شاخص صفوی، به بازشناسی مفهوم درخت طوبی در فرهنگ شیعی می‌پردازد. بدین منظور، منابع اصلی که سازنده جهان فکری و فرهنگی تشیع در عصر صفوی هستند، با روش توصیفی - تحلیلی بررسی خواهند شد. تحلیل کیفی و مقایسه توصیفات و تفاسیر منابع فوق، موجب ادراک معنای درخت طوبی در زمینه تاریخی خود و معرفی مشخصه‌های آن می‌گردد. یافته‌ نهایی این مقاله در پژوهش‌های آتی، زمینه فهم دقیق‌تر گنبدهای شاخص صفوی را فراهم می‌سازد.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">درخت طوبی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">گنبد</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">معماری شیعی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">معماری اسلامی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">معماری صفوی</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://www.shiitestudies.com/article_25330_a320d0ae50c7ab5860cc5e4e420b61f3.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
