موسسه شیعه شناسی فصلنامه علمی شیعه شناسی 1735-4722 10 38 2012 06 21 Political Jurisprudence and the Theory of Government فقه سیاسی و نظریه «دولت» 7 38 242569 FA سید صادق حقیقت دانشیار علوم سیاسی دانشگاه مفید Journal Article 2011 12 24 "Political Jurisprudence" is an important and authentic branch of knowledge which includes a vast content of Islamic civilization in the realm of political thought. Political jurisprudence as a part of the Islamic jurisprudence is able to issue normative commands concerning political duties of individuals (and institutions). According to the "confluence theory", political jurisprudence and political thought are both authentic and can have mutual assistance in Islamic government. Accordingly we need both; none of them can determine all political duties independently. When observing classical political jurisprudence aposteriori, we notice that it deals with individuals but observing it as a priori it can principally study the government as a part of its subject matter too. So it can dictate each one of five legal norms including obligation, forbidden, recommended, indifferent, and reprehensible. But the theory of government and the theory of state are principally a philosophical problem, which are discussed in political philosophy. «فقه سیاسی» دانش مهم و معتبری است که حجم اصلی تمدن اسلامی در حوزة اندیشة سیاسی را به خود اختصاص داده است. فقه سیاسی بخشی از فقه محسوب می‏شود که قادر است احکامی هنجاری دربارة وظایف سیاسی افراد (و نهادها) از حیث احکام وضعی یا احکام پنج‌گانة تلکیفی انشا کند. بر اساس نظریة «همروی»، فقه سیاسی و فلسفة سیاسی هر دو معتبرند و در دولت اسلامی می‏توانند به یکدیگر یاری رسانند. بر این مبنا، نه چنان است که فقه (سیاسی) تعیین‌کنندة تکلیف در سیاست باشد و ما را از فلسفة سیاسی بی‏نیاز کند، و نه چنان است که از اعتبار بیفتد و عرصه را یکسره به رقیب خود واگذارد. اگر به شکل پسینی به فقه سیاسی سنّتی نگاه شود باید گفت: موضوع آن فرد است، اما منطقاً فقه سیاسی با نگاه پیشینی می‏تواند دولت را موضوع خود قرار دهد. فقه سیاسی می‏تواند برای دولت احکامی وضعی یا تکلیفی در حوزة وجوب، حرمت، استحباب، کراهت و اباحه انشا کند، اما مسئلة نظریة «حکومت» و نظریة «دولت» اساساً بحثی فلسفی است و به حوزة فلسفه سیاسی وانهاده شده است. https://www.shiitestudies.com/article_242569_b7cb404b530ff5af1049fd3dda045c28.pdf

موسسه شیعه شناسی فصلنامه علمی شیعه شناسی 1735-4722 10 38 2012 06 21 Extremists and the Impact of their Actions on the Quranic Culture of Shi'ism غالیان و تأثیر برخی اقدامات آنان بر فرهنگ قرآنی شیعه 39 74 242603 FA علیرضا رستمی هرانی استادیار جامعةالزهرا سید رضا مؤدّب استاد دانشگاه قم Journal Article 2011 12 25 Ahl al-Bayt and Shi'a scholars have frequently warned against the actions and ideas of the extremist groups and introduced some of their leaders to people. Unfortunately, nevertheless, some of their actions and ideas have put its impact on the Shi'a Quranic culture, especially on the interpretation of the Qur'an. This article intends to examine some of these actions, which happened in the realm of the Shi'ite Quranic culture and wants to find out their effective measures in this regard. Introducing some instances of extremists, we put forth some of their actions such as Hadith-fabrication, offering wrong interpretations of verses, and spreading wrong ideas to influence the Quranic culture of Shi’ites. در سخنان اهل‌بیت‰ و دانشمندان شیعه، بسیار مشاهده می‌شود که نسبت به خطر غالیان، اقدامات و افکارشان هشدار داده و برخی از رهبران ایشان به مردم معرفی شده‌اند. اما متأسفانه با وجود تلاش‌های اهل‌بیت‰ و دانشمندان شیعه در برخورد با اقدامات و آراء این جریان منحرف، برخی از اقدامات ایشان، تأثیر خود را بر فرهنگ قرآنی، به‌ویژه تفسیر شیعه، باقی گذارده است. این مقاله برآن است تا برخی از این اقدامات را، که در حوزة فرهنگ قرآنی شیعه صورت گرفته است، بررسی نماید. مسئلة اصلی این مقاله آن است که اقدامات تأثیرگذار غالیان در حوزة فرهنگ قرآنی شیعه چه بوده و این تأثیرات چه میزان و در چه زمینه‌هایی است؟ برای یافتن پاسخ این پرسش، ابتدا مصادیقی از غالیان معرفی شده، سپس برخی اقدامات آنان همچون جعل حدیث، ارائة تأویل فاسد از آیات، و ترویج عقاید باطل به منظور تأثیرگذاری بر حوزة فرهنگ قرآنی تشیّع ارزیابی گردیده است. https://www.shiitestudies.com/article_242603_e09314a330eb242767c074b5f83004be.pdf

موسسه شیعه شناسی فصلنامه علمی شیعه شناسی 1735-4722 10 38 2012 06 21 Clerics and the Decline of Their Social Influence in Iran: A Sample for Evaluation «کاهش نفوذ اجتماعی روحانیت در ایران» الگویی برای بررسی 75 106 242604 FA علیرضا شجاعی زند استادیار دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 2011 12 27 The examination of the decline of clerics' social influence specified in some researches and reports as a realized event needs to be studied on a comprehensive pattern including all direct and indirect effective factors involved in the decline in various levels and in combination with each other and the method of their examination separately. To expand upon this pattern, this paper endeavors first to describe the concept of "social influence" to find out its creative factors by detecting its characteristics. Then, taken that a part of this decline results from weaknesses and feebleness in providing its formative factors, the paper offers the efficient factors developing the clergy social influence in an paradigm fashion and finally, expanding it in the three levels: the people, social structure, and the clergymen, gains access to the detailed model of the decline of the clergy social influence in Iran. It also answers the question that weather the establishment of a religious government in Iran and entering political power can decisively explain the decline of their social influence or not? مطالعة کاهش نفوذ اجتماعی روحانیت، که در برخی گزارش‌ها و تحقیقات به مثابة یک واقعة محقق، بدان تصریح شده، مستلزم در اختیار داشتنِ الگوی جامعی است که تمامی عوامل مستقیم و غیرمستقیم مؤثر بر کاهش را در سطوح گوناگون و در ترکیب با یکدیگر دربرگیرد و مسیر و روش بررسی هر یک از شاخه‌های آن را به تفکیک نشان دهد. این مقاله عهده‌دار ارائة چنین الگویی است و بدین منظور، ابتدا به واکاوی مفهومِ «نفوذ اجتماعی» می‌پردازد تا با کشف مشخصه‌‌های آن، نوع‌ِ عوامل مؤثر بر شکل‌گیری آن را به‌دست آورد. سپس با این تلقّی که بخشی از این کاهش، ناشی از بروز ضعف و فتور در عوامل پدیدآورندة آن است، عوامل مؤثر بر شکل‌گیری نفوذ اجتماعی روحانیت را در قالب یک الگوی تبیینی ارائه می‌دهد و سرانجام، با بسط آن در سه سطحِ«مردم»، «ساختار اجتماعی» و «روحانیت»، به الگوی تفصیلیِ کاهش نفوذ اجتماعی روحانیت در ایران می‌رسد و در عین حال، به این سؤال پاسخ می‌دهد که آیا تشکیل حکومت دینی و دست‌یابی روحانیت به «قدرت سیاسی» می‌تواند به نحو قاطع، کاهشِ«نفوذ اجتماعیِ» ایشان را تبیین نماید؟ https://www.shiitestudies.com/article_242604_349643b874e1de57e38ed615d63a82b2.pdf

موسسه شیعه شناسی فصلنامه علمی شیعه شناسی 1735-4722 10 38 2012 06 21 The Shi’ites in Africa; Opportunities and Challenges شیعیان و فرصت‌ها و چالش‌های حضور آنان در آفریقا 107 146 242606 FA سیده مطهّره حسینی استادیار پژوهشگاه علوم انسانی جهاد دانشگاهی Journal Article 2012 01 01 The continent of Africa is one of the greatest Muslim inhabited regions in the world. Shi'a Muslims also immigrated to Africa from the very early years of Islam and kept their presence during centuries in different parts of this continent. In this paper we tend to recognize the quality and quantity of their presence in this continent and the most important problems and opportunities they now have along with suggestions to improve their conditions and reduce their problems. In this paper they are divided by an accurate study into four parts in terms of their life environment: the Shi'ites in North Africa (white Africa), west Shi'ites, east Shi'ites, and south Shi'ites. The division is based on their equal conditions in each one of these parts. قارة آفریقا یکی از بزرگ‌ترین قاره‌های مسلمان‌نشین زمین است. شیعیان نیز از نخستین سال‌های آغازین اسلام، به آفریقا کوچیده‌اند و در طول سده‌ها، در بخش‌های گوناگون این قاره حضور داشته‌اند. در این مقاله، چگونگی حضور شیعیان در آفریقا و کمّ و کیف آن بررسی شده و  مهم‌ترین دشواری‌های و فرصت‌هایی که اکنون با آن مواجهند، بازشناسی و پیشنهادهایی برای بهبود شرایط و کاهش مشکلات ارائه گردیده است. این مقاله، که حاصل مطالعة پژوهشی دقیق دربارة شیعیان آفریقاست، آنان را با توجه به محیط زندگی، به چهار بخش شیعیان شمال آفریقا (آفریقای سفید)، شیعیان غرب، شیعیان شرق و شیعیان جنوب شرقی، و شیعیان جنوب تقسیم کرده است. مبنای این دسته‌بندی وضعیت نسبتاً همسان شیعیان در هر یک از این چهار منطقه است. https://www.shiitestudies.com/article_242606_61c6904808ff284351f08039534d420b.pdf

موسسه شیعه شناسی فصلنامه علمی شیعه شناسی 1735-4722 10 38 2012 06 21 Syrian Alawites, from Formation to Sovereignty علویان سوریه از شکل‌گیری تا قدرت‌یابی 147 186 242607 FA مسعود اخوان کاظمی استادیارگروه علوم سیاسی دانشگاه رازی سارا ویسی کارشناس ارشد علوم سیاسی دانشگاه تربیت معلم Journal Article 2011 12 26 Alawites are among Shi'a groups that due to oppressions and disrespects that Sunni Muslims leveled against them, particularly during Othmanids government, have impelled to live in hidden forts in the mountains of present-day Syria under bad social and economic conditions. After World War I and the collapse of the Ottoman Empire and starting the period of the French protectorate they were greatly favored in such a manner that allowed them to enter very soon in the army, security organizations, the Ba'th party and even they could establish an independent state under the support of France during 1936-1922. After the independence of Syria in 1944 these backgrounds helped them gain the authority by some coups and come out of the protectorate conditions and finally establish a secular government in 1971 presided over by General Hafiz Asad. Today they see the fundamental Muslim movements and groups such as Ikhvan al-Muslimin, Hamas, and Hizb Allah as a menace to their existence. On the other hand the waves of the recent anti dictatorship movements raised in the Arab world has reached Syria which is considered, especially beside its anti-oppression features, a movement of the majority Sunni Muslims against the minority Alawites. علویان از جمله فرق شیعی هستند که به دلیل ستم‏ها و اهانت‏هایی که به‌ویژه در دوران حاکمیت عثمانیان از جانب اهل‌سنّت متحمل ‏شدند، تا قرن‏ها در قلعه‏های کوهستانی سوریة کنونی به‌طور مخفیانه و در شرایط نامطلوب اجتماعی و اقتصادی می‏زیستند. در پایان جنگ جهانی اول، با فروپاشی امپراتوری عثمانی و آغاز دوران قیمومت فرانسه، به این اقلّیت ستم‌دیده توجه شد، به‌گونه‏ای که به سرعت در ارتش، دستگاه‏های امنیتی و حزب «بعث» عضوگیری شدند و حتی توانستند در فاصلة سال‏های 1922 تا 1936 دولت مستقلی تحت حمایت فرانسه تشکیل دهند. این پیش‏زمینه‏ها موجب گردید که آنان بتوانند پس از استقلال سوریه در سال 1944 و خروج از شرایط تحت‌الحمایگی، طی کودتاهایی سرانجام، در سال 1971 قدرت را به دست گیرند و رسماً حکومتی سکولار به ریاست ژنرال حافظ اسد بر سر کار آورند. امروزه علویان حاکم بر سوریه به شدت از ناحیة جنبش‏ها و گروه‏های بنیادگرای مسلمانی همچون «اخوان‌المسلمین»، «حماس» و «حزب‏الله» احساس خطر می‏کنند. از سوی دیگر، امواج نهضت‏های ضد استبدادی اخیر در جهان عرب، به سوریه نیز رسیده و بخصوص علاوه بر ابعاد ظلم‌ستیزانه‌ای که داراست، حرکتی برخاسته از سوی اکثریت سنّی علیه اقلّیت حاکم علوی نیز ارزیابی می‏گردد. https://www.shiitestudies.com/article_242607_e0711b1db2da4801a4f481910d8bead3.pdf

موسسه شیعه شناسی فصلنامه علمی شیعه شناسی 1735-4722 10 38 2012 06 21 Mahmud Gāwān, the Unknown Shi'ite Minister in Deccan محمود گاوان وزیر گم‌نام شیعی در دکن 187 228 242608 FA خدیجه عالمی استادیار دانشگاه تهران Journal Article 2011 12 27 Mahmud Gawan, the prominent minister of Bahmani kings, was born in a plutocrat family in Gilan. Some Gilanian governors intrigued and plotted against him and he was urged to immigrate to Deccan and very soon he entered Bahmani court. Showing his genius in military and political matters, he grasped their attention and earned the position of ministry. Mahmud Gawan did worthy services during his ministry position. His measures during the period of Bahmani kings were successful and efficient in cultural and political developments; in a manner that he changed his period to one of the most brilliant periods of Muslim rulers in Deccan. His military policies caused the frontiers of the Bahmani kingdom to be stabilized and thus his actions not only saved the Bahmani government from an unexpected decline but also caused the establishment of security and economic improvement in this period. He also developed Islamic culture and civilization by supporting Shi'ism and advocating the Persian language. He influenced his military commanders religiously as well as paved the way for announcing Shi'ism as the official religion in Deccan. محمود گاوان، وزیر برجستة ملوک بهمنی، از خانوادة اشرافی گیلان بود. پس از توطئه و دسیسه‌چینی برخی امرای گیلان علیه او، به دکن مهاجرت کرد و پس از مدت کوتاهی به دربار بهمنیان راه یافت. او با نشان دادن نبوغ نظامی و سیاسی خویش، مورد توجه آنان قرار گرفت و پس از مدتی منصب وزارت را از سوی آنان دریافت کرد. محمود گاوان در دورة وزارت خویش، خدمات شایسته‌ای انجام داد. اقدامات وی در تحوّلات سیاسی و فرهنگی دورة ملوک بهمنی تأثیرگذار بود، به‌گونه‌ای که این دوره را به یکی از درخشان‌ترین دوران حاکمان مسلمان در دکن تبدیل نمود. سیاست‌های نظامی و لشکری وی منجر به تثبیت مرزهای قلمرو ملوک بهمنی گردید. این امر نه تنها حکومت بهمنیان را از انحطاط زودرس نجات بخشید، بلکه منجر به برقراری امنیت و رشد اقتصادی در این دوره گردید. محمود گاوان در شرایط مساعد و مناسب سیاسی، به توسعة فرهنگ و تمدن اسلامی پرداخت. اقدامات فرهنگی وی در جهت تقویت زبان فارسی و تشیّع بود. وی از لحاظ اعتقادی نیز بر فرماندهان نظامی خویش تأثیر گذاشت و زمینه را برای اعلام تشیّع به عنوان مذهب رسمی در دکن فراهم نمود. https://www.shiitestudies.com/article_242608_efe31300e84c4fa7aecaf0f3130ade29.pdf

موسسه شیعه شناسی فصلنامه علمی شیعه شناسی 1735-4722 10 38 2012 06 21 Nadir Shah Afshar in the Ahmadi Shrine (Shah-cheragh) نادرشاه افشار در بارگاه احمدی (شاه‌چراغ) 229 254 242609 FA سید ابوالقاسم فروزانی دانشیار گروه تاریخ دانشگاه شیراز Journal Article 2012 01 09 Nadir Quli Bayg Afshar allied himself with the second Safavid Shah Tahmasb (the son of Shah Sultan Husain) in 1139 (A.H.) and liberated Khurasan in his name from the occupation of King Mahmud Sistani. He took the reign of Shah Tahmasb's government since. Observing Nadir's political and military ever-increasing progresses, Ashraf Afghan who succeeded Mahmud Afghan after being murdered in 1137 A.H. decided to seize the opportunity of the engagement of Nadir in conquering Harat and campaigned to Khurasan. However, after sustaining heavy defeats from Nadir's her army retreated away to Shiraz and Nadir finally scattered them in totality in the vicinity of Zarqan. Thus, in 1142 A.H. Nadir entered Shiraz proudly and by his command the trusteeship of Shah Chiragh was given to the former trustee again. He also assigned a great sum for the development of Shah Chiragh and dedicated a precious gift to that holy shrine. Once again, in campaigning to Shiraz in 1146 (A.H.) to suppress his revolting commander: Muhammad Khan Baluch, he went on pilgrimage to Shah Chiragh and paid a sum of money for repairing that Shrine. Given that Nadir is supposed to be a Sunni Muslim, this paper tends to answer the question weather his actions in supporting Shi'ism and developing their holy shrines were arisen out of a kind of political policy or that he really believed in Shi'ite Imams and their pious and noble children or not? در سال 1139‌ق نادر قلی بیگ افشار به شاه‌طهماسب دوم صفوی (فرزند شاه سلطان حسین) پیوست و خراسان را به نام آن پادشاه، از تصرّف ملک محمود سیستانی خارج ساخت. از همان هنگام، نادر زمام امور حکومت شاه‌طهماسب دوم را به دست گرفت. پیشرفت‌های روزافزون سیاسی و نظامی نادر (طهماسب‌قلی‌خان)، اشرف افغان را، که پس از کشته شدن محمود افغان (در سال 1137‌ق) در اصفهان بر تخت حکومت نشسته بود، بر آن داشت که از دل‌مشغولی نادر در هنگام فتح هرات استفاده کند و به سوی خراسان لشکرکشی نماید. اشرف افغان پس از شکست‌هایی که در نبردهای متعدد از سپاهیان نادر تحمّل کرد، به سوی شیراز فراری شد و نادر در حوالی «زرقان» سپاه اشرف را بکلی تار و مار و او را به فرار وادار کرد. بدین‌سان، نادر در سال 1142ق با افتخار تمام، به شیراز وارد شد. به فرمان نادر، تولیت آستان مبارک احمد بن موسی (شاه‌چراغ) مجدداً به متولّی سابق آن واگذار شد. وی همچنین مبلغ قابل توجهی برای اقدامات عمرانی بارگاه احمدی اختصاص داد و هدیه‌ای نفیس به آن بقعة مقدّس اهدا کرد. نادر بار دیگر هنگامی که در سال 1146‌ق به عزم سرکوب سردار عصیانگر خویش، محمّدخان بلوچ، به شیراز لشکر کشید، به زیارت بارگاه شاه‌چراغ شتافت و مبلغی برای تعمیرات آن بقعة مقدّس حواله نمود. موضوع مورد توجه این مقاله آن است که با وجود اعتقاد نادر به مذهب تسنّن، آیا اقدامات عمرانی او در بقاع متبرّک شیعیان، از سر مصلحت‌جویی حکومتی بود، یا از اعتقاد باطنی وی به امامان شیعه و اولاد متّقی و باکرامت ایشان سرچشمه می‌گرفت؟ https://www.shiitestudies.com/article_242609_4419a44567de0d2c7757c57619d5e593.pdf