موسسه شیعه شناسی فصلنامه علمی شیعه شناسی 1735-4722 16 62 2018 06 22 The Shia’s Strategy at Confronting the Power Establishment During the Last Two Centuries of the Abbasid Caliphate راهبرد شیعیان در مواجهه با نهادهای قدرت در دو قرن پایانی خلافت عباسی 77 110 706357 10.22034/shistu.2023.59730.1177 FA محمد طاهر یعقوبی عضو علمی و مدیر گروه الهیات دانشگاه پیام نور قم Journal Article 2017 02 23 The last two centuries of the Abbasid caliphate was a period full of important changes and a different era for the Shi‘is. From the second half of the fifth century on, an important part of the Islamic lands were dominated by Saljuqs and then Kharazmshahids. Saljuqs were followers and defendants of the Sunnites, but their relationships with Abbasid caliphs had many vicissitudes. Kharazmshahids appeared as a claimant to the caliphate. Now a question arises as follows: “what were the role and the strategy of the Shi‘is as an influential group?” Explanation of the Shia’s positions and roles supports the idea that they had a certain strategy in confronting the power in that era, and their approach was interaction with power institutes and taking part in political power for preserving the security and developing the course of progress for the Shi‘ism.  دو قرن پایانی خلافت عباسیان دوره ای همراه با تحولات مهم و همچنین متفاوت برای شیعیان بود. از نیمه قرن پنجم بخش مهمی از سرزمین های اسلامی تحت سلطه سلجوقییان و سپس خوارزمشاهیان قرار گرفت. سلجوقیان پیرو و مدافع اهل سنت بودند، اما روابط آنها با خلافت عباسی فراز و نشیب های زیادی داشته و خوارزمشاهیان که خود به عنوان یک مدعی در برابر خلافت ظاهر شدند. شیعیان به عنوان یک گروه تاثیرگذار و نقش آفرین در عرصه فرهنگ و سیاست، در مواجهه با دو نهاد سلطنت و خلافت چه نقشی داشته و چه راهبردی اتخاذ نمودند. تبیین مواضع و نقش شیعیان موید این نکته است که آنها در این مقطع در مواجهه با قدرت، استراتژی مشخص داشته و رویکرد آنها تعامل با نهادهای قدرت و مشارکت در قدرت سیاسی جهت حفظ امنیت و توسعه مسیر پیشرفت برای مکتب تشیع بوده است. https://www.shiitestudies.com/article_706357_2f3c8a77ca1bd2773a8039dadf6dd2a3.pdf