موسسه شیعه شناسی فصلنامه علمی شیعه شناسی 1735-4722 16 62 2018 06 22 The Relationship between Sādāt and Governments; The Bases and Standards of the Sādāt Political Influence And their Authority under the Mongol Ilkhanids رابطه سادات و حاکمیت«مبانی و معیارهای نفوذ سیاسی و اقتدار سادات در حکومت ایلخانان مغول » 111 136 706352 10.22034/shistu.2023.55176.1138 FA علی بحرانی پور دانشیار و مدیر گروه تاریخ دانشگاه شهید چمران اهواز فاطمه حاجی آبادی دانشجوی دکتری دانشگاه چمران اهواز Journal Article 2016 12 22 Sādāt as the offspring of the Prophet enjoyed a special position as a privileged group in the history of Islam and Iran in the Islamic period. Their familial relationship with the Prophet’s Household caused them to be respected in Iranian society. With the formation of an institute called neqābat, Sādāt were organized as a quite distinguished group. Under the governance of different dynasties, Sādāt often enjoyed a certain status as a respected and sacred group. With the Mongol Changiz’s invasion to Iran and the fall of Abbasid dynasty, Sādāt were among those who did not undergo weakness; rather, they were revived and even the office of neqābat was reconstructed to see into the Sādāt’s affairs. This study aims at investigating Sādāt’s position and status under the Ilkhanids. This article uses a descriptive-analytical method to answer the following question: “Considering Sādāt’s status under the Ilkhanids and Oljayto’s leaning towards Shi‘ism and Sādāt’s, what position did they gain in the government structure?” The findings of the study show that this groups’ status in Iranian society and their internal self-awareness had a great role in heightening their position in Ilkhanid government. Anyway, although Sādāt were greatly respected, they could barely gain important offices such as vizierate. This seems to be due to the fact that the governmental structure, with the dominance of the Sunnite denomination, did not allow Sādāt to enter it.  سادات به‌عنوان‌خاندان‌پیامبر،درتاریخ‌اسلام وایران به‌عنوان گروهی‌متمایز جایگاه‌ویژه‌ای داشتند.انتساب آنها به خاندان پیامبرسبب شدکه‌درمیان جامعه‌ی‌ایران نیزمورداحترام قرارگرفتند.باشکل‌گیری نهادی بنام نقابت،سادات به صورت یک‌گروه کاملاًمشخص سازماندهی شده‌درآمدند.سادات درایام حاکمیت سلسله‌های مختلف،اغلب‌به‌عنوان گروهی مورداحترام ودارای تقدس ازمنزلت خاصی برخورداربودند.باحمله چنگیزبه ایران وسپس برچیده شدن خلافت عباسی، سادات جزءافرادی بودندکه نه تنهادچار ضعف جایگاه نشدندکه بالعکس نفسی تازه کرده‌وحتی‌دوباره منصب نقابت که کارآن‌رسیدگی به امورسادات بود،احیاشد.هدف ازاین پژوهش بررسی جایگاه ومنزلت سادات درساختارحاکمیت ایلخانی است.این مقاله درصدداست باروش توصیفی-تحلیلی به این پرسش پاسخ دهدکه باتوجه به جایگاه سادات‌در دوره ایلخانان وگرایش‌اولجایتو به تشیع وسادات چه جایگاهی درساختارحاکمیت به دست آوردند؟یافته‌های پژوهش نشان می‌دهدکه منزلت این گروه درجامعه‌ی ایرانی وخودآگاهی درونی سادات دربالا بردن جایگاه سادات دردستگاه حکومت ایلخانی نقشی به سزا داشت، ولی باوجودتکریم سادات، این گروه دردوره ایلخانی به‌ندرت توانستندبه پست-های مهم وحساسی مانندوزارت ویاصاحب‌دیوانی دست یابندواین‌امر به نظرمی‌رسد،نتیجه این بود که ساختاردیوانی با غلبه‌ی مذهب سنت اجازه نمی‌دادکه سادات به‌این عرصه واردشوند . https://www.shiitestudies.com/article_706352_83cfb77e95acc00e7f7f3b1ba9ad6b8c.pdf