Shi'ite Studies

Shi'ite Studies

The Reflection of the Shi‘a Jurisprudence In the Penal System of the Islamic Countries (Case Study: the Condition of Continued Marriage In Realization of Legitimate Union)

Document Type : Original Article

Author
Ruhollah Akrami
Associate Professor, Department of Criminal Law and Criminology, Faculty of Law, Qom University, Qom, Iran
10.22034/shistu.2022.528965.2037
Abstract
Given the originality and dynamism of Imamia jurisprudence, its high capacity to influence the Building of legal systems can not be doubted. Although the legislative and judicial systems in Muslim countries have not been able to make good use of this legacy, steps have been taken in some cases. In the present study, which is organized in a descriptive-analytical method and in the form of a case study, the issue of Continuity of Marriage at the time of adultery and its place in the realization of Ehsan as an aggravating factor in punishment has been explored, an issue that Imamia jurisprudence, unlike all Sunni schools, has considered as one of the conditions for the Ehsan in men and women. Examining the Documents of Imamia and Sunni jurisprudence in this study shows the correctness and strength of Ehsan's dependence on such a condition that its identification can reduce the heavy punishment of stoning. The position in favor of the accused in Imamia jurisprudence has caused the legislature and the judiciary in some Sunni countries, such as Sudan and Yemen, to follow it. In addition, some other legal systems, such as Libya, the capacity to adopt such an approach is provided according to the duty of legal texts to refer to the more favorable positions of the authentic Islamic religions.
Keywords
legitimate union
the condition of continued marriage in time of adultery
Imamiyya jurisprudence
the Sunnite jurisprudence
the law in the Islamic countries
  1. ابن أثیر جزری، مبارک (بی­تا)، النهایة فی غریب الحدیث و الأثر، قم، اسماعیلیان.
  2. ابن المرتضی، احمد (1409ق)، البحر الزخار: الجامع لمذاهب علماء الأمصار، صنعا، دارالحکمه الیمانیه.
  3. ابن رشد قرطبی، محمد (1402ق)، بدایة المجتهد و نهایة المقتصد، ط. السادسه، بیروت، دارالمعرفه.
  4. ابن عابدین، محمد امین (1402ق)، رد المحتار علی الدر المختار، ریاض، دار عالم الکتب.
  5. ابن قدامه مقدسی، عبدالله (2004)، المغنی، بیروت، بیت ألافکار الدولیه.
  6. اردبیلی [مقدس]، احمد (1403ق)، مجمع الفائدة و البرهان فی شرح إرشاد الأذهان، قم، دفتر انتشارات اسلامی.
  7. بهوتی، منصور (1421ق)، شرح منتهی الإرادات: دقائق أولی النهی لشرح المنتهی، بی­جا، مؤسسة الرساله.
  8. حسین، احمد فراج (1988)، تاریخ الفقه الإسلامی، بیروت، دارالجامعه.
  9. حلی، حسن بن سلیمان (1413ق)، قواعد الأحکام، قم، دفتر انتشارات اسلامی.
  10. حمیری، عبدالله (1413ق)، قرب الاسناد، قم، مؤسسه آل­البیت (علیهم­السلام).
  11. دقدیقه، ولید محمد (2018)، «الشبهة التی تسقط القصاص: قراءة فی قانون القصاص و الدیة اللیبی»، مجله جامعه صبراته العلمیه، ش3.
  12. رشید رضا، محمد (2005)، فتاوی الامام محمد رشید رضا، بیروت، دارالکتاب الجدید.
  13. سابق، السید (2004)، فقه السنه، قاهره، دار الفتح للاعلام العربی.
  14. سرخسی، شمس­الدین (1414ق)، المبسوط فی فقه الامامیه، بیروت، دارالمعرفه.
  15. سلیمان، یاسر عریف (2015)، جریمة الزنا الحدیة فی ضوء احکام محکمة النقض بامارة ابوظبی و المحکمة الإتحادیة العلیا، ابوظبی، دائرة القضاء.
  16. سید مرتضی، علی بن حسین (1415ق)، الانتصار فی إنفرادات الإمامیه، قم، دفتر انتشارات اسلامی.
  17. سیوی، هشام امحمد (2018)، «تقییم مسلک المشرع اللیبی فی تقنین أحکام الشریعة الإسلامیة الخاصة بعقوبة جریمة القتل العمد»، مجله العلوم الشرعیة کلیة العلوم الشرعیة مسلاته، ش5.
  18. شربینی، شمس­الدین محمد (1418ق)، مغنی المحتاج إلی معرفة معانی ألفاظ المنهاج، بیروت، دارالمعرفه.
  19. شمس، محمود (1996)، الموسوعة العربیة للإجتهادات القضائیة الجزائیه، دمشق، مؤسسة غبور للطباعه.
  20. شهید ثانی، زین­الدین عاملی جبعی (1413ق)، مسالک­ الأفهام فی شرح شرائع­ الاسلام، قم، مؤسسة المعارف الإسلامیه.
  21. شیبانی، بن بلغیث (2008)، أبحاث فی تاریخ تونس الحدیث و المعاصر، قم، صفاقس.
  22. طباطبائی، سیدعلی (1418ق)، ریاض المسائل فی تحقیق الأحکام بالدلائل، قم، مؤسسه آل­البیت (علیهم­السلام).
  23. طوسی، محمدبن‌حسن (1390ق)، الاستبصار فیما اختلف من الأخبار، تهران، دارالکتب الاسلامیه.
  24. ـــــــــــــــــــــــــــــ (1407ق)، الخلاف، قم، دفتر انتشارات اسلامی.
  25. ـــــــــــــــــــــــــــــ (1417ق)، العدة فی اصول الفقه، قم، علاقبندیان.
  26. عاملی، محمد بن حسن (1409ق)، تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعه، قم، مؤسسه آل­البیت (علیهم­السلام).
  27. عبده، ایهاب حسن (2004)، استحالة وجود النسخ بالقرآن، قاهره، مدبولی الصغیر.
  28. عربی، مصطفی ابراهیم (2018)، «الإشکالیات العملیة المترتبة علی نصوص الإحالة فی تشریعات الحدود»، مجله العلوم الشرعیة و القانونیة جامعة المرقب، ش1.
  29. عنسی یمانی، احمد (1414ق)، التاج المذهب لأحکام المذهب، صنعا، دارالحکمه الیمانیه.
  30. فاضل اصفهانی، محمد (1416ق)، کشف­ اللثام و الإبهام عن قواعد الأحکام، قم، دفتر انتشارات اسلامی.
  31. ـــــــــــــــــــــــــــــ (1422ق)، تفصیل الشریعة: الحدود، قم، مرکز فقه الائمة الاطهار (علیهم‌السلام).
  32. قانون الجنائی السودانی (1991)، در:

 https://www.wipo.int/edocs/lexdocs/laws/ar/sd/sd004ar.pdf

  1. قانون رقم 12 بشأن الجرائم و العقوبات الیمن (1994)، در:

https://www.yemen-nic.info/db/laws_ye/detail.php?ID=11424.

  1. قانون رقم 22 بتعدیل بعض أحکام القانون، رقم 70 لسنه 1973 فی شأن إقامه حد الزنا وتعدیل بعض أحکام قانون العقوبات اللیبی (2016)، در:

http://itcadel.gov.ly/wp-content/uploads/pdfs2013/add04-2016.pdf

  1. قانون رقم 70 فی شأن اقامه حد الزنا اللیبی (1973)، در:

http://itcadel.gov.ly/wp-content/uploads/2015/12/law70-year1973.pdf.

  1. مجلسی، محمدباقر (1404ق)، مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول صلی­الله علیه و آله و سلم، ط. الثانیه، تهران، دارالکتب الإسلامیه.
  2. محمد، عوض (بی­تا)، دراسات فی الفقه الجنائی الإسلامی، اسکندریه، دار المطبوعات الجامعیه.
  3. مکارم شیرازی، ناصر (1418ق)، أنوارالفقاهه: کتاب الحدود و التعزیرات، قم، انتشارات مدرسه امام امیرالمؤمنین علی بن أبی­طالب (علیه­السلام).
  4. موسوی خوئی، سیدابوالقاسم (1422ق)، مبانی تکملة المنهاج، قم، مؤسسة إحیاء آثار الإمام الخوئی.
  5. نجاشی، ابوالحسن أحمد (1407ق)، رجال النجاشی، بی­چا، قم، دفتر انتشارات اسلامی.
  6. الهیأة القضائیه (2008)، مجله الأحکام القضائیة السودانیه، خارطوم، الهیأة القضائیه.
  7. وزارة الاوقاف و الشؤون الاسلامیه (1414ق)، الموسوعة الفقهیه، ط. الثانیه، کویت، دارالصفوه.
  8. Code de procédure pénale Mauritanie (1983), Retrieved April 21, 2019, from: https://www.alkarama.org/ar/node/23155.
  9. Enactment no. 13 of Syariah Criminal Code Enactment of Kelantan (2015), Retrieved from:

http://www2.esyariah.gov.my/esyariah/mal/portalv1/enakmen2011/Eng_enactment_Ori_lib.nsf/f831ccddd195843f48256fc600141e84/edd5daa1361eaa7d482580140012da26?OpenDocument.

  1. Enactment no. 4 of Syariah Criminal Offences (Hudud and Qisas) Enactment of Terengganu (2002), Retrieved from:

http://www2.esyariah.gov.my/esyariah/mal/portalv1/enakmen2011/Eng_enactment_Ori_lib.nsf/f831ccddd195843f48256fc600141e84/eb184e29f5fa06884825765f00040fc0?OpenDocument.

  1. Kamali, Mohammad Hashim (2019), Crime and Punishment in Islamic Law: A Fresh Interpretation, New York, Oxford University Press.
  2. Mohamad, Abdul Hamid (2014), “Implementation of Hudud in Brunei: Differences between Brunei and Malaysia”,Islam and Civilisational Renewal, vol.5.
  3. Shittu, Abdulwahab Danladi (2015), “Towards locating the Nigerian Shari'ah Penal Codes' provisions for willful homicide within the Shari'ah”,Ilorin Journal of Religious Studies, vol. 5.
  4. The Offence of Zina (Enforcement of Hudood) Ordinance of Pakistan (1979), Retrieved from http://pja.gov.pk/system/files/Offence%20of%20Zina%201979.pdf.
  5. The Syariah Penal Code Order of Brunei (2013), Retrieved from http://www.agc.gov.bn/AGC%20Images/LAWS/Gazette_PDF/2013/EN/s069.pdf.
  6. Weimann, Gunnar J. (2010), Islamic Criminal Law in Northern Nigeria: Politics, Religion, Judicial Practice, Amsterdam: Amsterdam University Press.
Shi'ite Studies
Volume 19, Issue 75
Spring 2022
Pages 31-52